نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه جلد : 1 صفحه : 112

نهج‌البلاغه: خطبه 112

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ}}'''}}

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:از خطبه هاى آن حضرت است در نکوهش دنیا}}'''}}

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اُحَذِّرُكُمْ الدُّنْيا فَاِنَّها مَنْزِلُ قُلْعَة، وَلَيْسَتْ بِدارِ نُجْعَة. قَدْ تَزَيَّنَتْ بِغُرُورِها، وَ غَرَّتْ بِزينَتِها.}}

شما را از دنیا مى ترسانم که منزل کوچ است نه جاى اقامت به امور فریبنده خود را آراسته، و با آرایشش به فریفتن برخاسته.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: دارٌ هانَتْ عَلى رَبِّها، فَخَلَطَ حَلالَها بِحَرامِها، وَ خَيْرَها بِشَرِّها، وَ حَياتَها بِمَوْتِها،وَ حُلْوَها بِمُرِّها.}}

سرایى است که نزد پروردگارش بى مقدار است، حلالش را به حرام، و خیرش را به شرّ، و حیاتش را به مرگ، و شیرینش را به تلخى درآمیخته.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: لَمْ يُصَفِّهَا اللّهُ تَعالى لاَِوْلِيائِهِ، وَلَمْ يَضِنَّ بِها عَلى اَعْدائِهِ. }}

خداوند آن را براى دوستانش خالص و گوارا نکرده، و از پرداخت آن به دشمنانش مضایقه ننموده است.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:خَيْرُها زَهيدٌ، وَ شَرُّها عَتيدٌ، وَجَمْعُها يَنْفَدُ، وَ مُلْكُها يُسْلَبُ، وَ عامِرُها يَخْرَبُ. }}

خوبى اش اندک، شرّش حاضر، گردآمده اش فانى شونده، دولتش در معرض ربوده شدن، و آبادش در معرض خراب شدن است.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَما خَيْرُ دار تُنْقَضُ نَقْضَ الْبِناءِ
}}

چه خیرى است در سرایى که مانند خرابشدن ساختمان خراب مى گردد؟

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ عُمُر يَفْنى فيها فَناءَ الزّادِ؟ وَ مُدَّةتَنْقَطِعُ انْقِطاعَ السَّيْرِ؟!}}

و عمرى که چون تمام شدن توشه در آن خانه به پایان مى رسد؟ و مدتى که چون تمام شدن راه به آخر خواهد رسید؟!

<hr class="aye-hr">
{{نهج: اِجْعَلُوا مَا افْتَرَضَ اللّهُ عَلَيْكُمْ مِنْ طَلِبَتِكُمْ}}

واجبات خدا را از خواسته هاى خود قرار دهید

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اسْأَلُوهُ مِنْ اَداءِ حَقِّهِ ما سَأَلَكُمْ، وَاَسْمِعُوا دَعْوَةَ الْمَوْتِ آذانَكُمْ قَبلَ اَنْ يُدْعى بِكُمْ.}}

و در اداى حقّش و خواسته هایش از او بخواهید شما را یارى دهد، و دعوت مرگ را به گوشهاى خود بشنوانید پیش از آنکه شما را دعوت کنند.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: اِنَّ الزّاهِدينَ فِى الدُّنْيا تَبْكى قُلُوبُهُمْ وَ اِنْ ضَحِكُوا، وَيَشْتَدُّ حُزْنُهُمْ وَ اِنْ فَرِحُوا، }}

زاهدان در دنیا دلشان مى گرید گرچه به ظاهربخندند، و اندوهشان شدید است گرچه شاد باشند،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ يَكْثُرُ مَقْتُهُمْ اَنْفُسَهُمْ وَ اِنِ اغْتُبِطُوا بِما رُزِقُوا.}}

و خشمشان بر خود زیاد است گرچه در میان مردم به خاطر آنچه از آن بهره مندند مورد غبطه اند.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:قَدْ غابَ عَنْ قُلُوبِكُمْ ذِكْرُ الاْجالِ، وَ حَضَرَتْكُمْ كَوَاذِبُ الاْمالِ،}}

یاد مرگ از دلتان پنهان شده، و آرزوهاى دروغ نزد شما حاضر گشته،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَصارَتِ الدُّنْيا اَمْلَكَ بِكُمْ مِنَ الآخِرَةِ، وَالْعاجِلَةُ اَذْهَبَ بِكُمْ مِنَ الاْجِلَةِ.}}

از این رو دنیا بیش از آخرت مالک شما شده، و متاع فعلى دنیا شما را از توجه به متاع آخرت بازداشته است.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَ اِنَّما اَنْتُمْ اِخْوانٌ عَلى دينِ اللّهِ، }}

شما بر مبناى دین خدا برادر هستید،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:ما فَرَّقَ بَيْنَكُمْ اِلاّ خُبْثُ السَّرائِرِ، وَ سُوءُ الضَّمائِرِ، فَلاتَوازَرُونَ وَ لا تَناصَحُونَ،}}

چیزى جز آلودگى درونها، و بدى نیّت ها شما را از هم جدا نکرده، به این لحاظ یکدیگر را یارى نمى دهید، و خیرخواهى نمى کنید،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لاتَباذَلُونَ وَ لاتَوادُّونَ. ما بالُكُمْ تَفْرَحُونَ بِالْيَسيرِ مِنَ الدُّنْيا تُدْرِكُونَهُ،}}

و به هم بذل و بخشش ندارید و با یکدیگر دوستى نمى کنید. شما را چه شده که به اندکى از دنیا که به دست مى آورید شاد مى شوید،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَ لايَحْزُنُكُمُ الْكَثيرُ مِنَ الاْخِرَةِ تُحْرَمُونَهُ؟!}}

و به بسیارى از آخرت که از دست مى دهید غصه دار نمى گردید؟!

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ يُقْلِقُكُمُ الْيَسيرُ مِنَ الدُّنْيا يَفُوتُكُمْ،}}

چون اندکى از دنیا از دستتان برود شما را پریشان مى کند،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: حَتّى يَتَبَيَّنَ ذلِكَ فى وُجُوهِكُمْ وَ قِلَّةِ صَبْرِكُمْ عَمّا زُوِىَ مِنْها عَنْكُمْ، كَاَنَّها دارُ مُقامِكُمْ}}

تا جایى که آثار پریشانى در چهره شما آشکار مى گردد و در برابر آنچه از دستتان رفته بیتابى مى کنید، و گویى دنیا جاى اقامت همیشگى شماست

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ كَاَنَّ مَتاعَها باق عَلَيْكُمْ! وَ ما يَمْنَعُ اَحَدَكُمْ اَنْ يَسْتَقْبِلَ اَخاهُ بِما}}

و گویى متاع آن براى شما دائمى است! چیزى شما را از گفتن عیب برادر خود به صورت رویاروى بازنمى دارد

<hr class="aye-hr">
{{نهج:يَخافُ مِنْ عَيْبِهِ اِلاّ مَخافَةُ اَنْ يَسْتَقْبِلَهُ بِمِثْلِهِ. قَدْ تَصافَيْتُمْ عَلى رَفْضِ الاْجِلِ وَ حُبِّ الْعاجِلِ،}}

جز ترس از اینکه او هم به مانند آن عیب را براى شما بگوید. در ترک آخرت و محبّت به دنیا با هم خالصانه دوستى مى ورزید،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَصارَ دينُ اَحَدِكُمْ لُعْقَةً عَلى لِسانِهِ. صَنيعُ مَنْ قَدْ فَرَغَ مِنْ عَمَلِهِ، وَ اَحْرَزَ رِضا سَيِّدِهِ!}}

و دین هر یک از شما بازیچه زبان اوست.به کسى مى مانید که کارش را انجام داده، و خشنودى مولاى خود را به دست آورده است!

نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه جلد : 1 صفحه : 112

فرمت PDF

شناسنامه

فهرست