نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه جلد : 1 صفحه : 118

نهج‌البلاغه: خطبه 118

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ وَ قَدْ جَمَعَ النّاسَ وَ حَضَّهُمْ عَلى الْجِهادِ فَسَكَتُوا مَلِيّاً، فَقالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: ما بالُكُمْ؟ اَمُخْرَسُونَ اَنْتُمْ؟ فَقال قَوْمٌ مِنْهُمْ: يا اَميرَالْمُؤْمِنينَ، اِنْ سِرْتَ سِرْنا مَعَكَ.فَقالَ عَلَيْهِ السَّلامُ:}}'''}}

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:از سخنان آن حضرت است زمانى که مردم را جمع نمود و آنان را به جهاد ترغیب فرمود و آنان ساعتى خاموش ماندند، حضرت فرمود: شما را چه شده؟ مگر لال هستید؟ عده اى گفتند: یا امیرالمؤمنین اگر شما حرکت کنید ما هم حرکت مى کنیم ،فـرمـود :}}'''}}

<hr class="aye-hr">
{{نهج:ما بالُكُمْ؟ لا سُدِّدْتُمْ لِرُشْد، وَ لا هُديتُمْ لِقَصْد! اَ }}

شما را چه شده؟ موفق به قرار گرفتن در مسیر رشد نگردید، و به صراط مستقیم راه نیابید!

<hr class="aye-hr">
{{نهج: فى مِثْلِ هذا يَنْبَغى لى اَنْ اَخْرُجَ؟ }}

آیا در چنین موقعیّتى سزاوار است من به جبهه جنگ روم؟

<hr class="aye-hr">
{{نهج: اِنَّما يَخْرُجُ فى مِثْلِ هذا رَجُلٌ مِمَّنْ اَرْضاهُ مِنْ شُجْعانِكُمْ وَ ذَوى بَأْسِكُمْ، وَلا يَنْبَغى لى اَنْ اَدَعَ الْجُنْدَ}}

در این وقت باید مردى از شما که من از شجاعتش راضى بوده و جنگاور باشد به میدان جهاد رود، و سزاوار نیست که من ارتش

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَالْمِصْرَ وَ بَيْتَ الْمالِ وَ جِبايَةَ الاَْرْضِ وَالْقَضاءَ بَيْنَ الْمُسْلِمينَ وَالنَّظَرَ فى حُقُوقِ الْمُطالِبينَ،}}

و شهر و بیت المال و جمع کردن مالیات زمین و داورى بین مسلمانان و رسیدگى به حقوق طالبان حق را رها کرده،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: ثُمَّ اَخْرُجَ فى كَتيبَة اَتْبَعُ اُخْرى،}}

با لشگرى به دنبال لشگرى دیگر (که قبلاً فرستاده ام) بیرون روم،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اَتَقَلْقَلُ تَقَلْقُلَ الْقِدْحِ فِى الْجَفيرِ الْفارِغِ. }}

آن گاه مانند تیرى که در جعبه خالى حرکت و صدا مى کند در حرکت و اضطراب باشم.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اِنَّما اَنَا قُطْبُ الرَّحى تَدُورُ عَلَىَّ وَ اَنَا بِمَكانى،}}

من چون محور آسیا هستم که آسیا دور من مى گردد و من به جاى خود ثابتم،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: فَاِذا فارَقْتُهُ اسْتَحارَمَدارُها، وَاضْطَرَبَ ثِفالُها. }}

و چون از جاى خود جدا شوم آسیا از مدار خود خارج مى شود و همه امور به هم مى ریزد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:هذا لَعَمْرُ اللّهِ الرَّأْىُ السُّوءُ.
}}

به خدا قسم این بیرون آمدن من (که رأى شماست) رأى بد و ناپسندى است.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اللّهِ لَوْلا رَجائِى الشَّهادَةَ عِنْدَ لِقائِى الْعَدُوَّ ـ لَوْ قَدْ حُمَّ لى لِقاؤُهُ ـ}}

به خدا سوگند اگر به وقت برخورد با دشمن ـ اگر برخوردش مقدر باشد ـ امید شهادت نداشتم بر مرکب خود قرار مى گرفتم،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:لَقَرَّبْتُ رِكابى، ثُمَّ شَخَصْتُ عَنْكُمْ، فَلا اَطْلُبُكُمْ مَا اخْتَلَفَ جَنُوبٌ وَ شَمالٌ}}

و از شما جدا مى شدم، و تا زمانى که باد جنوب و شمال مى وزد بودن با شما را طلب نمى کردم.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:. طَعّانينَ عَيّابينَ حَيّادينَ رَوّاغينَ. اِنَّهُ لا غَناءَ فى كَثْرَةِ عَدَدِكُمْ مَعَ قِلَّةِ اجْتِماعِ قُلُوبِكُمْ.}}

شما مردمى طعنه زن، عیبجو، روگردان از حق و مکّار و حیله گرید. در کثرت عددتان با کمى اتفاق دلهایتان سودى نیست.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: لَقَدْ حَمَلْتُكُمْ عَلَى الطَّريقِ الْواضِحِ، الَّتى لايَهْلِكُ عَلَيْها اِلاّ هالِكٌ. }}

من شما را به راه روشن راهنمایى کردم، آن راهى که در آن جز هلاک شده گمراه هلاک نمى شود.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:مَنِ اسْتَقامَ فَاِلَى الْجَنَّةِ، وَ مَنْ زَلَّ فَاِلَى النّارِ.
}}

آن که بر آن راه استقامت ورزد به جانب بهشت مى رود، و هر که بلغزد راهش به سوى آتش است.

نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه جلد : 1 صفحه : 118

فرمت PDF

شناسنامه

فهرست