نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه جلد : 1 صفحه : 125

نهج‌البلاغه: خطبه 125

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ فِى الْخَوارِجِ لَمّا اَنْكَروا تَحكيمَ الرِّجالِ وَ يَذُمُّ فيهِ اَصْحابَهُ فِى التَّحْكيمِ، فَقالَ عَلَيْهِ السَّلامُ:}}'''}}

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:از سخنان آن حضرت است در رابطه با خوارج وقتى که حَکَمیت را انکار کردند، در این کلام اصحاب خود را نسبت به حکمیت سرزنش مى نماید. فرمود}}'''}}
:

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اِنّا لَمْ نُحَكِّمِ الرِّجالَ وَ اِنَّما حَكَّمْنَا الْقُرْآنَ، }}

ما مردمان را حَکَم قرار ندادیم، قرآن را حَکَم کردیم،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَ هذَا الْقُرْآنُ اِنَّما هُوَ خَطٌّ مَسْطُورٌ بَيْنَ الدَّفَّتَيْنِ لا يَنْطِقُ بِلِسان، وَ لابُدَّ لَهُ مِنْ تَرْجُمان، وَ اِنَّما يَنْطِقُ عَنْهُ الرِّجالُ. }}

و این قرآن خطى است نوشته شده میان دو جلد که با زبان حرف نمى زند، او را مترجمى لازم است، و از جانب او مردان سخن مى گویند.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لَمّا دَعانَا الْقَوْمُ اِلى اَنْ نُحَكِّمَ بَيْنَنا الْقُرْآنَ لَمْ نَكُنِ الْفَريقَ الْمُتَوَلِّىَ عَنْ كِتابِ اللّهِ تَعالى، وَ قَدْ قالَ اللّهُ سُبْحانَهُ: }}

زمانى که این مردم ما را به حکمیت قرآن دعوت کردند ما قومى نبودیم که از قرآن رو بگردانیم، در حالى که خداوند سبحان فرموده:

<hr class="aye-hr">
{{نهج:«فَاِنْ تَنازَعْتُمْ فى شَىْء فَرُدُّوهُ اِلَى اللّهِ وَ الرَّسُولِ».}}

«اگر در چیزى اختلاف کردید آن را به خدا و رسولش برگردانید».

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَرَدُّهُ اِلَى اللّهِ اَنْ نَحْكُمَ بِكِتابِهِ، وَ رَدُّهُ اِلَى الرَّسُولِ اَنْ نَأْخُذَ بِسُنَّتِهِ. }}

برگرداندن اختلاف به خداوند این است که کتابش را حاکم قرار دهیم، و ارجاع دادن اختلاف به پیامبرش این است که سنّتش را اخذ کنیم.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَاِذا حُكِمَ بِالصِّدْقِ فى كِتابِ اللّهِ فَنَحْنُ اَحَقُّ النّاسِ بِهِ، }}

پس اگر از روى صدق در کتاب خدا حکم شود، ما به آن حکم از همه مردم سزاوارتریم،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اِنْ حُكِمَ بِسُنَّةِ رَسُولِ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَنَحْنُ اَوْلاهُمْ بِهِ.}}

و اگر به سنّت رسول خدا صلّى اللّه علیه وآله حکم شود، ما از همه مردم به آن اولى تریم .

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اَمّا قَوْلُكُمْ: لِمَ جَعَلْتَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُمْ اَجَلاً فِى التَّحْكيمِ؟}}

امّا گفتار شما که چرا میان خود و آنان در حَکَمیت مدت قرار دادى؟

<hr class="aye-hr">
{{نهج: فَاِنَّمافَعَلْتُ ذلِكَ لِيَتَبَيَّنَ الْجاهِلُ وَ يَتَثَبَّتَ الْعالِمُ، }}

براى این بود که جاهل حق را نزد خودش روشن کند، و دانا در عقیده اش تحقیق بیشتر کند،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لَعَلَّ اللّهُ اَنْ يُصْلِحَ فى هذِهِ الْهُدْنَةِ اَمْرَ هذِهِ الاُْمَّةِ، }}

و شاید خداوند در این مدتِ آرامش کار این امت را اصلاح کند،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَلاتُؤْخَذَ بِاَكْظامِها فَتَعْجَلَ عَنْ تَبَيُّنِ الْحَقِّ وَ تَنْقادَ لاَِوَّلِ الْغَىِّ.
}}

و در مضیقه نباشند تا پیش از شناخت حق شتاب کرده و به نخستین گمراهى گردن نهند.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اِنَّ اَفْضَلَ النّاسِ عِنْدَاللّهِ مَنْ كانَ الْعَمَلُ بِالْحَقِّ اَحَبَّ اِلَيْهِ ـ وَ اِنْ نَقَصَهُ وَ كَرَثَهُ ـ }}

قطعاً برترین مردم نزد خداوند کسى است که عمل به حق پیش او اگرچه از نتیجه آن نقصان و سختى بیند محبوبتر از باطل باشد

<hr class="aye-hr">
{{نهج:مِنَ الْباطِلِ وَ اِنْ جَرَّ اِلَيْهِ فائِدَةً وَ زادَهُ.
}}

اگرچه باطل به او نفع رساند و مقام او را بالاتر گرداند.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: فَاَيْنَ يُتاهُ بِكُمْ؟ وَ مِنْ اَيْنَ اُتيتُمْ؟ }}

سرگردانى شما از کدام ناحیه است؟ این فتنه از کجا به شما رسید؟

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اِسْتَعِدُّوا لِلْمَسيرِ اِلى قَوْم حَيارى عَنِ الْحَقِّ لايُبْصِرُونَهُ،}}

مهیّا براى رفتن به سوى مردمى شوید که در شناخت حق سرگردان و از دیدن آن کورند،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَ مُوزَعينَ بِالْجَوْرِ لا يَعْدِلُونَ بِهِ،
}}

و به ستم تشویق شده آن را به عدل و انصاف بدل نمى کنند،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:جُفاة عَنِ الْكِتابِ، نُكُب عَنِ الطَّريقِ. ما اَنْتُمْ بِوَثيقَة يُعْلَقُ بِها، }}

از فهم قرآن دور، و از راه راست منحرفند. شما طرف اعتماد نیستید که بتوان به شما اعتماد کرد،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لا زَوافِرِ عِزٍّ يُعْتَصَمُ اِلَيْها. لَبِئْسَ حُشّاشُ نارِ الْحَرْبِ اَنْتُمْ! }}

و نه یاران توانمندى که بتوان به شما متّکى شد. براى افروختن آتش جنگ بد آتش افروزانى هستید!

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اُفٍّ لَكُمْ، لَقَدْ لَقيتُ مِنْكُمْ بَرْحاً! يَوْماً اُناديكُمْ،}}

اف بر شما که از شما بس اذیّت و بلا دیدم! روزى شما را براى یارى ندا مى کنم،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ يَوْماً اُناجيكُمْ، فَلا اَحْرارُ صِدْق عِنْدَ النِّداءِ، وَلا اِخْوانُ ثِقَة عِنْدَ النَّجاءِ.}}

و روزى دیگر با شما (بر سر تقصیرتان) نجوا مى کنم، نه در وقت ندا آزادمردان صادقى هستید،و نه در موقع نجوا رازداران مورد اطمینانى مى باشید.

نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه جلد : 1 صفحه : 125

فرمت PDF

شناسنامه

فهرست