نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 191
دستور رسول اكرم(ص)؛ زيرا خود رسول الله(ص) مىفرمايد به امر من نبوده بلكه به امر خدا بود و اينكه تو خليفه و جانشين من شدى به امر من نيست، به امر خدا است.
«يَا عَلِيُّ، أَنْتَ الَّذِي تُبَيِّنُ لِاُمَّتِي مَا يَخْتَلِفُونَ فِيهِ بَعْدِي» تو كسى هستى كه هر گاه در ميان امّت من اختلاف افتاد روشن كننده حقّ و باطل و بيان كننده آن مىباشى. در اينجا بود كه لقب«فاروق الاكبر» را به اميرالمؤمنين(ع) دادند از باب اينكه وجود مباركشان فارق بين حقّ و باطل است يعنى هر كس اميرالمؤمنين(ع) را بپذيرد، راه حقّ و حقيقت را رفته و از گمراهى در امان است و هر كس او را نپذيرد، از آنچه كه خدا فرموده است سرپيچى كرده و به راه باطل رفته است.
خداوند متعال در سوره مباركه نبأ مىفرمايد: {/(عَمَّ يَتَساءَلُونَ ^ عَنِ النَّبَإِالْعَظِيمِ)[1]/} حضرت على(ع) فرمود: «نبأ عظيم» من هستم، چرا؟ {/(الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ)[2]/} همانى كه در باره او اختلاف كردند يعنى يك عدّه ولايت او را پذيرفتند و عدّه اى هم ولايت او را قبول نكردند. اينجا هم حضرت رسول(ص) مىفرمايد: على جان، تو كسى هستى كه مردم بايد در اختلافات به تو رجوع كنند و بايد امّت مرا هدايت كنى تا نجات پيدا كنند. هر چه اختلاف پيدا مىكنند بايد به وسيله تو حل شود.
«وَ تَقُومُ فِيهِمْ مَقَامِي، قَوْلُكَ قَوْلِي وَ أَمْرُكَ أَمْرِي وَ طَاعَتُكَ طَاعَتِي وَ طَاعَتِي طَاعَةُ اللَّهِ وَ مَعْصِيَتُكَ مَعْصِيَتِي وَ مَعْصِيَتِي مَعْصِيَةُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ» تو بايد بجاى من در ميان امّت من باشى و كار و رسالت مرا انجام دهى. اين موضوع نشان دهنده اين است كه تمام امورى كه خدا براى پيغمبر(ص) خود گذاشته است، ايشان هم آن را به اميرالمؤمنين(ص) موكول كرده است. در چندين روايت از امام باقر(ع) نقل شده كه