نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 250
«وَ لَا تُصَلِّ فِي ذَاتِ الْجَيْشِ» در ذات الجيش نماز نخوان. ذات الجيش چيست؟ مىگويند: ذات الجيش سرزمينى است كه از ذوالحليفه دورتر است. ذوالحليفه در مدينه است كه مسجد شجره در آنجا واقع است. سرزمينى است كه حدوداً يك ميل با مدينه فاصله دارد. ذات الجيش تقريباً با مدينه پنج ميل فاصله دارد. مىگويند نماز خواندن در ذات الجيش كراهت دارد زيرا جايى است كه لشكر سفيانى در آن قرار مىگيرد و آنجا سرزمينى است كه اهلش را فرو خواهد برد. لشكر سفيانى در آنجا محبوس مىشوند و در زمين فرو مىروند. آقا رسولالله(ص) فرمودهاند آنجا نماز نخوانيد.
اين يك معنايى است كه آقايان براى ذات الجيش كردهاند ولى بعضى گفته اند: كراهت نماز در ذات الجيش بخاطر اين است كه ذات الجيش مركز لشكر و سربازان است و در تيررس دشمن است پس بايد در جائى نماز بخوانى كه در تيررس دشمن نباشى و در جاى پنهانى باشى كه از خطرات در امان بمانى؛ البتّه بيشتر بزرگان معناى اوّل را پذيرفته اند.
«وَ لَا فِي ذَاتِ الصَّلَاصِلِ» در كتاب وافى و امثال اينها، صلاصل را با صاد ضبط كردهاند ولى مرحوم آيت الله بروجردى(رحمه الله) سلاسين را با سين نقل كرده و با صاد نياورده اند. حالا ذات الصلاصل چيست؟ صاحب مجمع البحرين مىگويد: سرزمينى است كه گِل و ريگ با هم قاطى است. شنهاى ريز را ريگ مىگويند. گِل با شنهاى ريز مخلوط است. احتمال بيشترى داده مىشود كه زمينهاى باتلاقى است مثلاً الان در اطراف نمك زار قم، درياچه نمك، زمينش باتلاقى است يعنى همينطور كه انسان ايستاده است در باتلاق فرو مىرود. وقتى مىخواهى از شام به طرف بغداد بيايى، يك قسمت جاهايى است كه زمينهاى باتلاقى دارد يعنى ماشين خود به خود فرو مىرود و بنده چون سفرى از شام به عراق آمدم خودمان گرفتار شده بوديم. ماشين ما مسير را اشتباه رفت و متأسّفانه در اين جاده باتلاقى
ـ
نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 250