نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 134
و همچنين آزموديم برخى از ايشان را ببرخى (توانگران را به فقراء) تا سر انجام (توانگران) بگويند آيا اين تهيدستانند كه منت نهاد خدا (بنعمت ايمان) برايشان از ميان ما (و حال آنكه ما توانگر و ايشان تهيدستانند) آيا نيست خدا داناتر بحال سپاسگزاران (53) و چون بيايند بنزد تو آنانكه تصديق مىكنند آيتها (و حجتها و براهين) ما را پس بگو درود بر شما باد نوشت (واجب كرد) خدا بر خويشتن بخشايش را كه هر كه بكند از شما كار بدى را به نادانى (نه از روى عناد) پس بازگردد از پس آن عمل بدو باصلاح آورد كار خود را البته خدا آمرزگار و مهربانست (54) و همچنين بيان مىكنيم آيههاى قرآن را و تا روشن شود راه گنهكاران (55) (اى پيامبر) بگو البته مرا نهى كردهاند از آنكه بپرستم آنان را كه مىخوانيد (مىپرستيد) بغير خدا بگو من پيروى نمىكنم آرزوهاى شما را (اگر كنم) قطعا گمراه شوم در آن هنگام و نباشم از جمله راه يافتگان (56) بگو البته من بر بيان روشنى از جانب پروردگار هستم و شما دروغ پنداشتيد آنرا (كه قرآنست) نيست نزد من آن عذابى كه شتاب داريد به آمدنش نيست حكم مگر براى خدا بيان مىكند خدا خبرهاى درست را و او بهترين جدا كنندگان است (57) بگو اگر نزد من بود آن عذابى كه شتاب مىكنيد بدان بى ترديد بانجام مىرسيد كار ميان من و شما (و هلاكتان كرده بود) و خدا داناتر است به ستمكاران (58) و نزد اوست خزينههاى غيب كليدهاى آن نمىداند آنها را مگر او و مىداند آنچه را در دشت و در درياست و نمىافتد هيچ برگى (از درخت) مگر آنكه خدا مىداند آن را و (نيفتد) هيچ دانهاى در تاريكيهاى زمين و نه هيچ ترى و نه هيچ خشكى مگر آنكه در كتابى روشن ثبت است (59)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 134