نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 166
و هرگه كه آمد بديشان نيكوئى (فراوانى و سلامتى) مى گفتند براى ما است اين نيكوئى و اگر مىرسيد بديشان بدى (قحط و بلا) فال بد مىگرفتند بموسى و آنانكه با او بودند آگاه باشيد بىگفتگو منشا شومى ايشان (كه عقوبت است) نزد خداست و ليكن بيشتر ايشان نمىدانند (131) و فرعونيان (بموسى) گفتند هر چيز بياورى براى ما از معجزه تا جادو كنى ما را بدان ما نيستيم ترا از گرويدگان (132) پس فرستاديم بر قبطيان طوفان (بنا بر قولى سيل) و ملخ پرنده و ملخ كوچك (يا پشه يا كنه) و قورباغه و خون در حاليكه آنها نشانه هائى بودند از يكديگر جدا شده و (از فرمانبردارى) گردنكشى كردند و بودند گروهى مجرم (133) و هر گه كه فرود مىآمد بر قبطيان آن عذاب مىگفتند اى موسى بخوان براى ما پروردگارت را به آنچه پيمان بسته است نزد تو اگر بردارى از ما اين عذاب را حتما ايمان مىآوريم بتو و بطور مسلم خواهيم فرستاد با تو بنى اسرائيل را (134) و هنگامى كه برداشتيم از ايشان آن عذاب را تا سر رسيدى كه ايشان خواهند رسيد بدان ناگهان ايشان پيمان خود را مىشكستند (135) پس انتقام كشيديم از ايشان و غرقشان كرديم در درياى نيل به كيفر آنكه دروغ پنداشتند معجزات ما را و بودند از آن عذاب (كه بديشان فرود مىآمد) بىخبر (136) و بميراث داديم به بنى اسرائيل كه ناتوان شمرده شده بودند (نزد قبطيان و فرعونيان) جهات خاورى (سر) زمين (شام و نواحى آن) و جهات باخترى آنرا كه بركت نهاده بوديم در آن و بانجام رسيده وعده پروردگارت كه آن نيكوتر است براى بنى اسرائيل بجهت آنكه (بر مشكلات) شكيبائى كردند و ويران كرديم آنچه ساخته بود فرعون و پيروانش (از قصرها و منزلهاى نيكو) و آنچه كه برافراشته بودند (از تاكهاى انگور) (137)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 166