نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 173
آنگه كه بكنديم از جاى خود و نگهداشتيم كوه طور را بر بالاى سر بنى اسرائيل گوئيا آن سايبانى بود و يقين كردند كه آن كوه فرود آينده است بر سرشان (و گفتيم) بگيريد آنچه داديم به شما به قوت (تمام) و ياد كنيد آنچه در آنست تا آنكه پرهيزكارى كنيد (171) و (نيز) زمانى را كه گرفت (بيرون آورد) از پشتهاى فرزندان آدم نژادشان را و گواه گردانيد پروردگارت ايشان را بر خودشان (و گفت) آيا نيستم پروردگارتان گفتند آرى گواه شديم (بر اقرار خود) براى آنكه نگوئيد روز رستخيز كه البته ما بوديم از اين اقرار بىخبر (172) يا آنكه نگوئيد كه فقط شرك آوردند پدرانمان پيش از ما و بوديم ما اطفالى از پس پدران (و اقتدا بديشان كرديم) آيا نابود مىكنى ما را به جرم كارهائى كه كردهاند نادرستان (173) و بدينسان جدا مىكنيم حجتها را از يكديگر (تا تدبر كنند) و تا اينكه ايشان (بحق) باز گردند (174) و بخوان بر بنى اسرائيل داستان آن كس را كه داديمش (دانش) آيههاى خود را و او بيرون آمد از آن آيات و بدنبالش برفت شيطان و گرديد از گمراهان (175) و اگر مىخواستيم بىترديد بالا مىبرديم او را بخاطر آن آيات و ليكن او گرائيد بسوى دنيا و پيروى كرد آرزوهاى خود را و صفتش (در پستى) مانند صفت سگ است اگر حمله كنى بر آن زبان از دهن بيرون آرد و اگر واگذاريش زبان از دهن بيرون آرد اين مثل گروهى است كه دروغ پنداشتند آيتهاى ما را پس بخوان اين قصه (بلعم) را تا آنكه ايشان انديشه كنند (176) بد صفتى است صفت آن گروهى كه دروغ شمردند آيتهاى ما را و تنها بخويشتن ستم مىكردند (177) هر كه را راهنمائى كند خدا پس او راه يافته است و هر كه را خدا گمراه سازد (بخاطر عنادى كه دارد) تنها آن گروه زيانكارند (178)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 173