نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 175
(اى پيامبر) بگو مالك نيستم براى خود سودى را و نه زيانى را مگر آنچه را خواهد خداى و اگر بودم كه مىدانستم غيب را (بدون وحى و تعليم) بىترديد فراوان مىگرفتم از خوبى و نمىرسيد به من بدى نيستم من مگر بيم دهنده و نويد دهنده براى گروهى كه ايمان آورند (188) او آن خدائى است كه آفريد شما را از يك تن و بيافريد از آن جفت وى (حوا) را تا آن مرد آرام گيرد به همسرش پس آنگه كه آدم در آميخت با وى بار گرفت حوا بارى سبك و گذراند چندى با آن بار و آنگه كه حوا گران بار گشت بخواندند خدا را كه پروردگارشان است كه اگر بدهى ما را فرزندى تندرست بى ترديد باشيم از سپاسگزاران (189) پس آندم كه داد بديشان فرزندى تندرست قرار دادند فرزندان آن دو براى خدا شريكانى در فرزندانى كه بديشان داد و برتر است خدا از آنچه براى او شريك مىگيرند (190) آيا (در پرستش) شريك مىگيرند بتان را كه نمىآفريند چيزى را و حال آنكه خود آفريده شدهاند (191) آن بتان نمىتوانند براى پرستندگان خود يارى دادى و نه خويشتن را يارى كنند (192) و اگر بخوانيد مشركان را بسوى هدايت پيروى نمىكنند شما را يكسان است بر شما آنكه بخوانيد ايشان را يا آنكه شما خاموش باشيد (193) البته آنان را كه مىخوانيد (مىپرستيد) بجز خداى بندگانى هستند (مملوك و مسخر فرمانند) همچون شما پس بخوانيد آنها را (در گرفتاريها) و بايد اجابت كنند شما را اگر هستيد راستگو (در آنكه آنها خدايانند) (194) آيا بتان را پاهائى است كه بروند با آن يا آنها را دستهائيست كه بگيرند با آن (چيزها را) آيا آنها را ديدگانى است كه به بينند با آن آيا آنها را گوشهائى است كه بشنوند بدان بگو بخوانيد شريكان (در عبادت) خود را و حيله كنيد در باره من و مهلت مدهيد مرا (195)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 175