نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 206
و نيز (بازگشت) بر آن سه تن كه بازمانده بودند (بجهاد نرفتند) تا آنگه كه تنگ شد برايشان زمين (مدينه) با همه فراخى آن و به تنگ آمد دلهاى ايشان (از اندوه) و يقين دانستند كه نيست هيچ پناهى از (خشم) خدا جز بسوى او سپس خدا (به توفيق) باز گشت برايشان تا ايشان توبه كنند زيرا خدا پس توبه پذير و مهربان است (118) اى كسانى كه ايمان آوردهايد پرهيز كنيد از (نافرمانى) خدا و باشيد با راستگويان (119) حق ندارند مردم مدينه و آنانكه گرداگرد ايشانند از باديه نشينان كه تخلف كنند از (ملازمت و حكم) فرستاده خدا و نيز (حق ندارند) كه اعراض كنند بواسطه (مراعات) جانهاى خود از (حفظ) جان پيغمبر اين پيروى بواسطه آنست كه نمىرسد بديشان تشنگى و نه رنجى و نه گرسنگى در راه (تقويت دين) خدا (چون با پيغمبر باشند) و قدم نمىنهند در جائى كه به خشم آورد كافران را و نمىيابند از دشمنان آزارى مگر آنكه نوشته شود براى ايشان بواسطه آن رنجها كردارى شايسته زيرا خدا تباه نمىكند پاداش نيكوكاران را (120) و (مجاهدان) خرج نمىكنند هيچ مالى اندك و نه كلان را و نمىپيمايند (در رفتن بجهاد) هيچ راهى را مگر آنكه نوشته شود براى ايشان (در نامه اعمالشان) تا پاداش دهد بديشان خداى بهتر از آنچه مجاهدان انجام مىدادند (121) و حق ندارند مؤمنان (بجهاد) بروند همگى پس چرا نروند از هر گروهى از مؤمنان (بسوى پيغمبر) پارهاى تا طلب دانشى كنند در دين و تا بيم دهند گروه خود را آنگه كه برمىگردند بسوى ايشان تا آنكه بيم يافتگان (از گناهان) پرهيز كنند (122)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 206