نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 224
آن گروه نبودند عاجز كنندگان (خداى را از عذاب خود) در زمين و نبود براى ايشان بجز خدا هيچ سرپرستى دو چندان شود براى ايشان عذاب كه نمىتوانستند (سخن حق را) بشنوند و نمىديدند (آيات الهى را چه خود را كر و كور ساخته بودند) (20) آن گروه آنانند كه خسارت زدهاند به خويشتن و گم شد از ايشان آن دروغها كه پيوسته مىبستند (21) حقا كه ايشان در سراى آخرت زيانكارترند (از همه زيانكاران) (22) البته آنان كه ايمان آوردهاند و كردند كارهاى شايسته و اطمينان پيدا كردند به پروردگار خويش آن گروه ملازمان بهشتند ايشان در آنجا هميشه مىمانند (23) صفت دو گروه (مؤمن و كافر) همچون صفت كور و كر و بينا و شنواست آيا اين دو گروه يكسانند از نظر صفت آيا پند نمىگيريد (24) و بعزتم سوگند كه حقا فرستاديم نوح را به سوى قومش (وى بگروه خود گفت) كه البته من شما را بيم كنندهام آشكارا (25) به آنكه نپرستيد مگر خداى را و مىترسم بر شما از عذاب روزى كه دردناك است (26) پس گفتند بزرگان آنانكه كافر شدند از قوم نوح نمىبينيم ترا مگر آدمى مانند خويش و نمىبينيم كه پيروى كرده باشند ترا مگر آنانكه فرومايگان قوم مايند در ابتداى كار (بىتامل) و نمىبينيم براى شما بر خويشتن هيچ برترى بلكه مىپنداريم شما (ترا و پيروانت) را دروغگويان (27) نوح گفت اى گروه من خبر دهيدم اگر باشم با معجزهاى از جانب پروردگارم و داده باشد مرا رحمتى (نبوت) از نزد خود و آن پوشيده باشد بر شما آيا مجبورتان كنم (بقبول) آن در حاليكه شما آن رحمت را كراهت داريد (28)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 224