نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 249
13- سورة الرعد بنام خداوند بخشاينده مهربان اين آيههاى قرآن است و آنچه فرو فرستاده شده بسوى تو از جانب پروردگارت راست و درست است و ليكن بيشتر مردم باور نمىدارند (1) خدا آن كس كه بيافراشت آسمانها را بدون ستونهائى كه به بينيد آنها را و مستولى شد بر عرش (بر ملك خود استيلاء و تسلط دارد) و رام كرد آفتاب و ماه را هر يك از خورشيد و ماه حركت مىكند تا مدتى نامبرده شده تدبير مىكند كار (جهان) را بيان مىكند نشانهها را تا آنكه شما بديدار (جزاى) پروردگارتان يقين كنيد (2) و آن خدائيست كه بگسترد زمين را و بيافريد در آن كوههاى پا بر جاى و نيز جويهاى (آب روان) را و از همه ميوهها بيافريد در زمين دو صنف (مختلف) مىپوشاند خدا شب را بروز البته در آن (چه ذكرش برفت) نشانههاى روشن است براى گروهى كه انديشه مىكنند (3) و در زمين پارههائى است پيوسته به يكديگر (پارهاى شايسته زراعت و برخى شوره زار) و نيز بوستانهائى از انگورها و كشتزارها و درختان خرماست كه برخى از شاخهها از يك بنه برآمده و برخى ديگر از يك اصل نرسته همه سيراب مىشويد بيك آب برترى دهيم برخى از بوستانها را بر برخى ديگر در ميوه البته در آن (چه ذكرش برفت) نشانه هائى روشن است براى گروهى كه تعقل كنند (4) و اگر عجب مىدارى (از كافران) شگفتانگيز است گفتارشان كه آيا آنگه كه باشيم خاك آيا ما خواهيم بود در آفرينشى نوين آن گروه آنانند كه كافر شدند به پروردگار خود و آن گروه غلها (ى آتشين) در گردنهاى ايشان است (و علامت كفار در دوزخ اين باشد) و آن گروه ملازمان آتشند ايشان در آنجا هميشه مىمانند (5)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 249