نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 269
و افكند در زمين كوههاى بلند را تا آنكه زمين نجنباند شما را و (قرار داد در زمين) جويهاى آب را و راههائى تا آنكه شما (بمقاصد خود) راه يابيد (15) و (ديگر پديد كرد) نشانههاى راه را و به ستارگان راه يابند (16) آيا آنكه (مخلوقات را) مىآفريند مانند كسى است كه (چيزى) نمىآفريند آيا ياد نمىكنيد (17) و اگر خواهيد كه بشماريد نعمتهاى خدا را نتوانيد بشماريد آن را بيگمان خدا بس آمرزنده و مهربانست (18) و خدا مىداند آنچه را نهان مىداريد (از عقايد) و آنچه را آشكار مىكنيد (19) (از كردار) و آن بتان كه مشركان (آنها را) مىخوانند بجز خداى نمىآفرينند چيزى را و حال آنكه ايشان خود آفريده شدهاند (20) (آن بتان) مردگانند نه زندگان و بتان نمىدانند كه كى مشركان برانگيخته خواهند شد (21) معبود شما معبود يكتاست پس آنانكه ايمان نمىآورند بسراى ديگر دلهاى ايشان (حق را) انكار كننده است و ايشان گردنكشانند (22) البته راست و درست است آنكه خدا مىداند آنچه را نهان مىدارند و آنچه را آشكار مىكنند بىگمان خدا دوست نمىدارد گردنكشان را (23) و چون گفته شود به مشركان قريش چه چيز فرو فرستاد پروردگارتان (در پاسخ) گويند (قرآن) سرگذشتهاى پيشينيان است (24) سر انجام كارشان اين است كه پيشوايان برمىدارد بار گناهان خود را به تمام روز رستخيز و بعضى از گناهان آنانكه گمراهشان كردهاند در حاليكه آن گمراهى از روى نادانى (و تقليد) بود بدانيد كه بد باريست آن بارى كه مىكشند (25) حقا كه (در باره آزار پيمبران) حيله كردند آنانكه پيش از مردم مكه بودند و آمد فرمان خدا (بخرابى) بناهايشان پس فرود آمد برايشان سقف خانه از فرازشان و بيامد بديشان عذاب (استيصال) از آنجا كه ندانستند (و گمان نداشتند) (26)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 269