نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 279
و بعزتم سوگند كه نيك مىدانيم كه كافران مىگويند فقط مىآموزد قرآن را به محمد (ص) آدمى لغت آنكه تعليم قرآن را نسبت مىدهند بدو غير فصيح است و اين قرآن (كه محمد آورده) لغت عربى روشن است (103) بىشك آنانكه ايمان نمىآورند به آيتهاى خدا (و معجزات) راهنمائى نمىكند ايشان را خدا و براى ايشانست عذابى دردناك (104) فقط برمىبافند دروغ را آنانكه نمىگروند به آيتهاى خدا و تنها آن گروه (كه افتراء مىزنند) دروغگويانند (105) هر كه كافر شود بخدا از پس ايمان آوردنش (مرتد گردد) مگر كسى كه به ناخواه (بكفر) وادار شود در حاليكه دلش آرميده است بايمان و ليكن هر كسى كه بگشايد بكفر سينه (خود) را پس برايشان خشمى است از خداى و براى ايشان عذابى بزرگ است (106) آن عذاب بسبب آنست كه ايشان برگزيدند زندگانى دنيا را بر (زندگانى) آخرت و ديگر بجهت آنست كه خدا راهنمائى نمىكند گروه كافران (و مرتدان) را (107) آن گروه آنانند كه مهر نهاد خدا (بعنوان مجازات) بر دلهايشان و گوششان و ديدگانشان و تنها آن گروه (از جهان ديگر) بىخبرند (108) و حقا كه تنها ايشان در سراى ديگر زيانكارند (چه سرمايه عمر ضايع كرده سودى بدست نياوردند) (109) پس بيگمان پروردگار تو آنان را كه هجرت كردند (بسوى مدينه) از پس آنكه عذاب كشيده بودند پس جهاد كردند و صبر نمودند البته پروردگار تو از پس آن (آزارها كه ديدند) آمرزنده و مهربان است (110)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 279