نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 292
و هر كه را راه نمايد خدا او راه يافته است و هر كه را (بعنوان مجازات) گمراه كند هرگز نيابى براى ايشان دوستانى بجز خدا و محشور كنيم ايشان را روز رستاخيز بر چهره هايشان در حاليكه كور و گنگ و كر باشند جايگاهشان دوزخ است هرگه كه زبانه آتش فرو نشيند بيفزائيم براى ايشان آتش سوزان را (97) آن عذاب كيفر ايشانست بواسطه آنكه ايشان نگرويدند به آيههاى ما (بمعجزات ما) و گفتند آيا آنگه كه گرديم استخوانها و خاكى خرد آيا برانگيخته خواهيم شد آفريدهاى نوين (98) آيا نمىبينند (و نمىدانند) آن را كه خدائى كه آفريد آسمانها و زمين را تواناست بر آنكه بيافريند مانندشان را و مقرر كرده است براى ايشان زمان مرگى كه هيچ ترديدى نيست در آن و نخواستند ستمكاران مگر انكار را (99) (اى پيامبر بكافران) بگو اگر مالك شويد خزينههاى روزى پروردگار مرا در آن هنگام خوددارى مىكرديد از بيم (عاقبت) انفاق (كه آن درويشى است) و همواره آدمى بس بخيل بوده است (100) و بعزتم سوگند كه بيشك داديم موسى را نه معجزه آشكارا پس بپرس از بنى اسرائيل (اين نه معجزه را) آنگه كه آمد موسى بسويشان پس گفت باو فرعون كه من بى گمان مىپندارم ترا اى موسى جادو شده (101) موسى گفت بخدا قسم تو دانستهاى كه نفرستاده اين نه معجزه را مگر پروردگار آسمانها و زمين در حاليكه آنها بينائيهائى (و حجتهائى براى مردم) است و البته من مىپندارم ترا اى فرعون هلاك شده (102) و فرعون خواست كه به رنج بيرون كند موسى و گروه وى را از سرزمين مصر پس به آب فرو برديم فرعون و هر كه را با وى بود همگان (103) و گفتيم از پس هلاك فرعون به بنى اسرائيل كه ساكن شويد در سرزمين مصر و چون بيايد وعده سراى ديگر (قيامت شود) بياريم شما را (در محشر) در حاليكه بهم آميخته باشيد (104)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 292