نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 294
ايشان را باين سخن هيچ دانشى و نه پدران ايشان را بزرگ كلمه ايست آن كلمه كه بيرون مىآيد از دهنهاى ايشان و نمىگويند مگر دروغى (5) اميد مىرود بتو كه هلاك خواهى كرد خويشتن را بعد از اعراض ايشان (از قرآن و برگشتنشان از تو) اگر نگرويدند باين قرآن از شدت اندوه (6) و البته ما قرار داديم آنچه را بر روى زمين است آرايشى براى زمين تا بيازمائيم مردم را كه كدام از ايشان نيكوترند از نظر كردار (7) و البته ما خواهيم كرد آنچه را بر روى زمين است (از آرايش) زمينى هامون (بىگياه) (8) آيا مىپندارى آنكه اصحاب غار در قيم از جمله دلايل (توانائى) ما واقعه شگفت انگيز بودند (9) (بياد آر) آنگه كه بازگشتند جوانان به غار و گفتند پروردگارا بده ما را از نزد خود رحمتى (و هدايتى) و آماده ساز براى ما از اين پيش آمدمان رشدى و صلاحى (10) و نهاديم بر گوشهاى ايشان (حجابى) در غار ساليانى به شمار (در خوابشان كرديم) (11) پس بيدارشان كرديم تا بدانيم كه كدام از دو گروه ضبط كردهاند نهايت درنگشان را در غار (12) ما مىخوانيم بر تو خبر ايشان را براستى البته ايشان جوانمردانى بودند كه گرويدند به پروردگار خود و بيفزوديمشان بصيرت (13) و استوار كرديم دلهايشان را آنگه كه بايستادند (نزد دقيانوس) و گفتند پروردگار ما پروردگار آسمانها و زمين است هرگز نخوانيم جز او معبودى بخدا سوگند بيقين در آن هنگام (كه ديگرى را بخوانيم) گفتهايم سخنى خطا (14) اين گروه كه قوم مااند بر گرفتند بجز خدا معبودانى چرا نمىآورند كافران بر پرستش بتان دليلى آشكارا پس كيست ستمكارتر از آنكه به بندد بر خدا دروغى را (15)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 294