نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 347
و اگر ببخشائيم ايشان را و برداريم آنچه بديشان رسيده بود از رنج همانا عناد مىورزند در سركشى خود در حاليكه حيرانند (75) و بعزتم سوگند كه گرفتيم اهل مكه را به شكنجه (گرسنگى) پس فروتنى نكردند براى پروردگار خود و زارى ننمودند (76) تا آندم كه بگشاديم بر روى ايشان درى كه داراى شكنجه سخت بود آنگاه ايشان در آن شكنجه (از هر چيز) نااميد بودند (77) و اوست آن خدائى كه پديد آورد براى (بهره بردارى) شما گوش و ديدگان و دلها را اندكى سپاسگزارى مىكنيد (78) و اوست آن خدائى كه آفريد شما را در زمين و بسوى (جزاى) او گرد آورده خواهيد شد (در صحراى قيامت) (79) و اوست آن خدائى كه زنده مىكند و مىميراند و از اوست آمد و شد (يا بلند و كوتاهى) شب و روز آيا تعقل نمىكنيد (80) بلكه كافران (بدون تفكر) گفتند مانند آنچه گفته بودند پيشينيان (81) گفتند آيا آنگه كه مرديم و شديم خاك و استخوانهائى آيا راستى ما برانگيخته شدگانيم (82) سوگند ياد مىكنيم كه وعده داده شديم ما و پدرانمان باين زنده شدن از پيش نيست اين سخن مگر افسانه پيشينيان (83) (اى پيامبر) بگو از آن كيست زمين و هر كه در آنست اگر هستيد كه مىدانيد (84) بزودى خواهند گفت از آن خداست بگو پس چرا پند نمىگيريد (85) بگو كيست پروردگار آسمانهاى هفتگانه و پروردگار عرش بزرگ (86) بزودى خواهند گفت از آن خداست بگو پس چرا (از شرك) پرهيز نمىكنيد (87) بگو كيست آنكه بدست اوست ملكوت (سلطنت) همه چيزى و او پناه مىدهد و پناه داده نشود (كسى) بر عليه او اگر هستيد كه بدانيد (88) بزودى بگويند (اين صفات) از آن خداست بگو پس كجا فريب داده مىشويد (89)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 347