نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 364
آيا مىپندارى كه بيشتر آنان كه پيرو هواى نفساند گوش شنوا دارند و يا تعقّل مىكنند؟ آنان جز مانند دامها نيستند كه از سخن جز آوايى نمىشنوند و از انديشه بهرهاى ندارند، بلكه چون از درك و فهم خود بهره نبردهاند از دامها نيز گمراهترند. (44) آيا به كار پروردگارت در آفرينش نظر نكردهاى كه چگونه پس از زوال ظهر بر امتداد سايه افزوده و آن را گسترده است؟ و اگر مىخواست آن را ساكن قرار مىداد. سپس خورشيد را نشانه وجود سايه قرار داديم. (45) آنگاه پس از طلوع خورشيد، سايه را به سوى خود مىكشانيم و آن را به تدريج محو مىكنيم، و اين كار را به آسانى انجام مىدهيم. (46) و اوست آنكه شب را چون لباس، پوششى براى شما ساخت و خواب را باعث تعطيل قوا و آرامش اندامتان قرار داد، و روز را زمان پراكنده شدن براى به دست آوردن روزى مقرّر داشت. (47) اوست آنكه بادها را پيشاپيش باران فرستاده است تا نويدبخش فرود آمدن رحمتش باشد، و از آسمان، آبى پاك و پاككننده فروفرستاديم. (48) تا به وسيله آن با رويش گياهان سرزمينى مرده را زنده كنيم و نيز آن را براى نوشيدن در اختيار دامها و مردمان بسيارى كه آفريدهايم، قرار دهيم. (49) به يقين باران را ميان مردم در مناطق گوناگون گرداندهايم (آن را پيوسته از جايى به جايى منتقل كردهايم) تا توجه پيدا كنند و شكر نعمتها را به جاى آورند، ولى بيشتر مردم تنها از ناسپاسى ابا ندارند. (50) اى محمد، ما تو را به دليل عظمت مقام و مرتبهات به سوى همه انسانها برانگيختيم، و اگر مىخواستيم در هرشهرى پيامبرى هشداردهنده مبعوث مىكرديم. (51) پس، از كافران فرمان مبر، و در برابر آنان با بيان حقايق قرآن به مبارزه و تلاشى بزرگ برخيز و رسالت خود را ابلاغ كن. (52) و اوست آنكه دو دريا را كنار يكديگر روان ساخت؛ اين يكى خوشگوار و شيرين است و اين يكى ناگوار و سخت شور است، و ميان آن دو حايلى استوار پديد آورد و آنها را بازداشت از اينكه به يكديگر بياميزند. (53) اوست آنكه از آب بشرى آفريد و او را خويشاوند نسبى و سببى قرار داد. و پروردگارت تواناست. (54) مشركان به جاى خدا چيزهايى را مىپرستند كه نه به خاطر پرستش آنها سودى برايشان دارند و نه در صورت ترك پرستش آنها زيانى به آنان مىرسانند؛ و كافر هميشه بر ضدّ پروردگارش پشتيبان شيطان است. (55)
نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 364