نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 412
و قطعا به لقمان حكمت عطا كرديم: به او فرمان داديم كه خدا را سپاس بگزار، و هركس پيوسته خدا را سپاس بگزارد، جز اين نيست كه سپاسش به سود خودش خواهد بود، و هركس كفران كند زيانى به خدا نمىرسد، چرا كه خدا از همهچيز بىنياز است و هماره مورد ستايش است. (12) و ياد كن هنگامى را كه لقمان به پسرش- در حالىكه او را پند مىداد- گفت: اى پسرك من، براى خدا شريكى قرار مده، چرا كه شرك ستمى بزرگ است. (13) ما به انسان در مورد پدر و مادرش سفارش كرديم؛ مادرش به هنگام باردارى، بسيار رنج و محنت كشيد و پيوسته بر ضعف و سستى او افزوده مىشد. سرانجام او را بزاد و در طول دو سال شير داد؛ سپس او را از شير باز گرفت. سفارش ما به انسان اين بود كه به وى فرمان داديم كه پدر و مادرت را سپاسگزار باش، همانگونه كه فرمانش داديم كه مرا شكرگزار باش؛ مبادا فرمان نبرى و سپاسگزارى نكنى، كه بازگشت همگان به سوى من است. (14) و اگر پدر و مادرت تلاش كردند كه چيزى را كه بدان علم ندارى- از آنروى كه وجود ندارد- شريك من سازى، از آنان پيروى مكن. البته در كارهاى دنيا با آنان به نيكى معاشرت كن و در حقشان ستم و خشونت روا مدار؛ اما در مورد دين خدا، اگر آنان توبه كرده و به سوى من بازگشتهاند، راهشان را در پيش گير و از آنان پيروى كن، وگرنه از آنان اطاعت مكن، بلكه راه كسى را پى گير كه به سوى من باز آمده است. سپس روز قيامت به سوى من باز خواهيد گشت، آنگاه شما را به حقيقت آنچه كردهايد آگاه خواهم ساخت و براساس آن به شما پاداش يا كيفر مىدهم. (15) لقمان پس از توجه دادن فرزندش به توحيد، به يادآورى معاد پرداخت و گفت: اى پسرك من، اگر كار شايسته يا ناشايسته تو هموزن يك دانه خردل باشد و آن هم در دل صخرهاى يا در آسمانها و يا در دل زمين نهان باشد، خدا آن را براى حسابرسى حاضر خواهد كرد، چرا كه خداوند علمش در ژرفاى هرچيزى نفوذ دارد و به كنه موجودات آگاه است. (16) اى پسرك من، نماز را برپا دار و به كار شايسته- كه دين و خرد آن را به نيكى مىشناسند- فرمان ده و از كار ناشايست نهى كن و بر مصيبت و رنجى كه به تو رسيده است شكيبا باش [و بدان] كه صبر و شكيبايى برخاسته از اراده جدّى و تصميم قاطع در كارهاست. (17) و به تكبّر، از مردم رخ برمتاب و در زمين همچون سرمستان سبك مغز گام برمدار، چرا كه خداوند هيچ خيالباف متكبر و فخرفروشى را دوست نمىدارد. (18) و در راه رفتن خود ميانهرو باش، و صدايت را كوتاه كن، چرا كه صداى خران كه بلندآوازند زشتترين بانگهاست. (19)
نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 412