نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 447
از آنان مىپرسند: از چه رو در برابر حق گردنكشى مىكرديد، و اينك شما را چه شده است كه در ستيز با حق، يكديگر را يارى نمىكنيد؟ (25) نه، بلكه، آنان امروز تسليماند. (26) برخى از آنان روى به برخى ديگر مىآورند و پرخاشگرانه از يكديگر پرسوجو مىكنند. (27) پيروان به سران خود مىگويند: شما بوديد كه فريبكارانه از در راستى و خيرخواهى بر ما وارد مىشديد و با اين شيوه ما را از راه به درمىكرديد و ما را به اين سرنوشت شوم افكنديد. (28) سران كفر مىگويند: ما شما را از ايمان بازنداشتيم تا مسئول فرجام هلاكتبار شما باشيم، بلكه شما اصلا ايمان نداشتيد. (29) ما بر شما هيچگونه تسلطى نداشتيم تا شما را از ايمان به سوى كفر سوق دهيم، بلكه خودتان مردمى سركش بوديد؛ چنانكه ما نيز گردنكشى مىكرديم. (30) پس سخن خداوند بر همه ما تثبيت شد كه ما قطعا چشندگان عذاب دوزخيم. (31) در نتيجه ما شما را به بيراهه افكنديم، چرا كه ما خود گمراه بوديم و گمراهان جز گمراهى به بار نمىآورند. (32) پس در آن روز، پيشوايان شرك و كفر و پيروانشان، همه در عذاب دوزخ شريك يكديگرند. (33) به يقين، ما با همه مشركان گناهپيشه همينگونه رفتار خواهيم كرد. (34) زيرا هنگامى كه به آنان گفته مىشد: معبودى شايسته پرستش جز خدا نيست، بر گردنكشى خود اصرار مىورزيدند. (35) و مىگفتند: آيا به راستى ما براى شاعرى مجنون معبودانمان را رها سازيم؟! (36) نه! محمد شاعر و مجنون نيست؛ او قرآن را كه سراسر حق است آورده و پيامبران پيشين را تصديق كرده است. (37) قطعا شما به سزاى گردنكشى و حقناباورى خود عذاب دردناك دوزخ را خواهيد چشيد. (38) و جز آنچه انجام مىداديد سزا داده نمىشويد. (39) ليكن آنان كه بندگى خدا كرده و براى او خالص شدند پس به غير او دل نبستند، در آن جهان علاوهبر پاداش كردارشان پاداشى ديگر خواهند يافت. (40) براى آنان در بهشت رزقى معلوم (ويژه و ممتاز) است. (41) ميوههايى [گوناگون]، در حالىكه از كرامتى خاص نيز برخوردارند. (42) در بهشتهايى پرنعمت اقامت دارند. (43) بر تختهايى ويژه روبهروى يكديگر مىنشينند. (44) بر گرد آنان جام شرابى از باده زلال مىگردانند؛ (45) بادهاى سفيد و درخشان كه براى نوشندگانش بسى خوشگوار است. (46) نه زيانى دارد و نه ايشان از آن به مستى مىافتند. (47) و نزدشان حوريانى است چشم فروهشته با نگاهى پرناز و كرشمه و چشمانى درشت و زيبا. (48) آنها [به قدرى سفيد و شفّافند كه] گويى تخم پرندگانند كه پنهانشان كردهاند. (49) بهشتيان، آنگاه كه بر سريرها نشستهاند، برخى به برخى ديگر روى مىآورند و از كاروبار يكديگر پرسوجو مىكنند. (50) گويندهاى از ميانشان مىگويد: همانا مرا در دنيا همنشينى بود؛ (51)
نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 447