نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 452
شما را چه شده است؟! چگونه بىدليل حكم مىكنيد؟! (154) آيا درنمىيابيد كه خداوند از داشتن فرزند منزّه است؟! (155) آيا شما را كتابى آسمانى هست كه مدعاى شما در آن ثبت شده باشد و شما از برهانى روشن برخوردار باشيد؟! (156) اگر راست مىگوييد، كتابتان را بياوريد و آن را ارائه دهيد. (157) و مشركان ميان خدا و جنيان نسبت خويشاوندى پنداشتند و آنها را فرزندان خدا شمردند، در حالىكه جنّيان به خوبى مىدانند كه خودشان براى حساب و جزا احضار خواهند شد. آيا فرزندان خدا محاكمه مىشوند؟! (158) منزّه است خدا از آنچه مشركان او را بدان وصف مىكنند و داشتن فرزند را به او نسبت مىدهند. (159) ليكن بندگان خالص شده براى خدا، كه او را پرستش مىكنند و دل به غير او نمىبندند، خدا را به اوصافى كه درخور اوست مىستايند. (160) قطعا شما مشركان و آنچه مىپرستيد، (161) نمىتوانيد هيچكس را بر ضد خدا گمراه كنيد، (162) مگر كسى را كه خود از پى آتش دوزخ روانه است. (163) جبريل و ساير فرشتگان سخنشان اين است كه: هيچيك از ما نيست مگر اينكه مقام و منزلتى معين دارد و نمىتواند از آن تخطى كند. (164) همانا ما به انتظار فرمان خدا در پيشگاه او صف كشيدهايم. (165) و ما تسبيحگويان خداييم و ساحتش را از آنچه شايسته او نيست، منزّه مىشمريم. (166) به يقين، مشركان قريش و هممسلكانشان مىگفتند: (167) اگر كتابى يادآور، از آنگونه كه بر امّتهاى نخستين نازل شد، نزد ما بود، (168) قطعا ما راه مىيافتيم و بندگانى مىشديم خالص شده براى خدا. (169) ديرى نگذشت كه ما قرآن را برايشان فروفرستاديم، ولى آنان به گفته خود وفا نكردند و به آن كافر شدند؛ پس زود است كه وزر و وبال كفرشان را بدانند. (170) همانا بيشتر سخن و قضاى ما در حق آن بندگانى كه آنان را به رسالت فرستاديم مقرّر و حتمى شد، (171) كه: آنان قطعا بر دشمنانشان پيروز خواهند شد. (172) و اينكه: گروه و لشكر ما، آن مؤمنان مجاهد، بر مخالفانشان چيره خواهند گرديد. (173) پس اى پيامبر، تا زمانى نهچندان طولانى، از مشركان قوم خود روى بگردان و آنان را مهلت ده. (174) در اين مدت آنان را بنگر و انكار و دشمنىشان را نظاره كن؛ زود است كه آنان نيز فرجام انكار و سركشى خود را ببينند و بنگرند كه چگونه به دست شما كشته و اسير مىگردند. (175) پس آيا مشركان خواهان آنند كه هرچه زودتر عذاب ما به سراغشان بيايد؟ (176) [بدانند] آنگاه كه عذاب به درگاه خانههايشان فرود آيد و همگان را فراگيرد، بامداد كسانى كه اخطار شدهاند، بامداد بدى است. (177) و تا مدتى از آنان روى بگردان و تا فرارسيدن اجلشان به آنان مهلت ده. (178) و در اين مدت، كفر و عصيان مردم را نظارهگر باش؛ ديرى نمىگذرد كه آنان فرجام شوم كفر و گناه خويش را كه همان عذاب دوزخ است بنگرند. (179) منزّه است پروردگار تو- پروردگار عزتمند- از آنچه مشركان او را بدان وصف مىكنند. (180) و سلام خدا بر همه فرستادگان. (181) و سپاس خداى را كه پروردگار جهانيان است. (182) سوره ص/ 38
نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 452