و يهوديان و مسيحيان گفتند:» ما، پسران خدا و دوستانِ او هستيم. «بگو:» پس چرا شما را بخاطر پيامد (گناهان) تان عذاب مىكند؟! بلكه شما (هم) بشرى هستيد از (جمله) كسانى كه آفريده است؛ هر كس را بخواهد، مىآمرزد؛ و هر كس را بخواهد، (و مستحق بداند) عذاب مىكند؛ و فرمانروايى آسمانها و زمين و آنچه در ميان آن دو است، فقط از آنِ خداست؛ و فرجام (همه) فقط به سوى اوست. « (18) اى اهل كتاب! بيقين فرستاده ما، پس از فاصلهاى ميان فرستادگان، به سوى شما آمد؛ در حالى كه (حقايق را) براى شما روشن بيان مىكند؛ تا [مبادا در رستاخيز] بگوييد:» هيچ بشارتگر و هشدارگرى به سوى ما نيامد. «و بيقين بشارتگر و هشدارگرى به سوى شما آمد؛ و خدا بر هر چيزى تواناست. (19) و (ياد كن) هنگامى را كه موسى به قومش گفت:» اى قوم [من]! نعمت خدا را بر خودتان به ياد آريد، هنگامى را كه در ميان شما، پيامبرانى قرار داد، و شما را صاحب اختيار (خود) قرار داد؛ و به شما چيزهايى داد، كه به هيچ يك از جهانيان نداده بود. (20) اى قوم [من]! به سرزمين مقدّسى كه خدا براى شما مقرّر داشته، وارد شويد؛ و به پشتِسرتان باز نگرديد و (مخالفت ننماييد، كه) زيانكار خواهيد شد. « (21) (بنى اسرائيل) گفتند:» اى موسى! براستى كه گروهى زورگو، در آن (سر زمين) هستند؛ و مسلماً ما وارد آن (جا) نمىشويم، تا از آن (سرزمين) خارج شوند؛ و اگر آنها از آن (جا) خارج شوند، پس حتماً ما وارد خواهيم شد. « (22) دو مردى از [ميان] كسانى كه مىترسيدند، [و] خدا به آن دو، نعمت داده بود، گفتند:» از آن دروازه بَر ايشان (بتازيد و) وارد شويد، و هنگامى كه وارد آن شديد پس براستى شما پيروزمندانيد. و اگر مؤمنيد، پس فقط بر خدا توكّل كنيد. (23)