و اهل بهشت، اهل آتش را ندا دهند كه:» بيقين آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود، حق يافتيم؛ و آيا [شما هم] آنچه را پروردگارتان وعده داده بود، حق يافتيد؟! « [دوزخيان] مىگويند:» آرى. «و ندا دهندهاى در ميان آنان بانگ زند، كه:» لعنت خدا بر ستمكاران باد! « (44) (همان) كسانى كه (مردم را) از راه خدا باز مىدارند، و مىخواهند آن [راه] را منحرف سازند؛ و آنان آخرت را منكرند. (45) و در ميان آن دو [گروه بهشتيان و دوزخيان] مانعى است؛ و بر بلندىها (اعراف، راد) مردانى هستند كه هر يك (از آن دو گروه) را از چهرهشان مىشناسند؛ و اهل بهشت را كه (هنوز) داخل آن (بهشت) نشدهاند، در حالى كه آنان (بدان) اميدوارند، ندا مىدهند كه:» سلام بر شما باد! « (46) و هنگامى كه چشمانشان به سوى اهل آتش گردانيده شود، مىگويند:» [اى] پروردگار ما! ما را با گروه ستمكاران قرار مده. « (47) و اهل اعراف، مردانى (از دوزخيان) كه آنان را، از سيمايشان مىشناسند، ندا دهند، (و) گويند:» گردآورى (اموال و افرادِ) شما، و تكبّر هميشگىتان (چيزى از عذاب را) از شما دفع نمىكند. (48) آيا اينان (مؤمنان مستضعف، همان) كسانى هستند كه سوگند ياد كرديد، خدا رحمتى به آنان نخواهد رسانيد؟! (ولى اينك به مؤمنان مستضعف گفته مىشود:) داخل بهشتشويد، در حالى كه هيچ ترسى بر شما نيست، و نه شما اندوهگين مىشويد. (49) و اهل آتش، اهل بهشت را صدا مىزنند كه:» از آن آب، يا از آنچه خدا» روزىِ «شما كرده، بر ما فرو ريزيد. « (بهشتيان) مىگويند كه:» خدا اينها را بر كافران ممنوع ساخته است. « (50) كسانى كه دينشان را به سرگرمى و بازى گرفتند، و زندگى پست (دنيا) آنان را فريب داد، پس همانگونه كه ملاقات اين روزشان را فراموش كردند و نشانههاى ما را همواره انكار مىنمودند، (ما هم) امروز آنان را به فراموشى مىسپاريم. (51)