و [شما] آنان را نكشتيد، و ليكن خدا آنان را كشت؛ و هنگامى كه (ريگ و خاك به سوى آنان) افكندى، [تو] نيفكندى، و ليكن خدا افكند؛ و (خدا چنين كرد) تا بدين (وسيله) مؤمنان را با آزمايش نيكويى بيازمايد؛ براستى كه خدا شنواى داناست. (17) اين (سرنوشت مؤمنان و كافران بود.) و در حقيقت خدا سستكننده نيرنگ كافران است. (18) اگر پيروزى مىخواستيد، پس براستى پيروزى به سراغ شما آمد؛ و اگر (از جدال) خوددارى كنيد، پس آن براى شما بهتر است؛ و اگر باز گرديد [ما هم] باز خواهيم گشت؛ و گروه شما هر چند زياد باشد، چيزى از شما دفع نخواهد كرد؛ و در حقيقت خدا با مؤمنان است. (19) اى كسانى كه ايمان آوردهايد! خدا و فرستادهاش را اطاعت كنيد؛ و از او روى برنتابيد، در حالى كه شما (سخنان او را) مىشنويد. (20) و همانند كسانى نباشيد كه گفتند:» شنيديم. «و حال آنكه (در حقيقت) آنان نمىشنيدند. (21) براستى كه بدترين جنبندگان نزد خدا، ناشنوايان [و] گنگهايند كه خردورزى نمىكنند. (22) و اگر (بر فرض) خدا خيرى در آنان مىدانست، حتماً شنوايشان مىساخت، و اگر (بر فرض) شنوايشان مىساخت حتماً روى برمىتافتند، در حالى كه آنان روىگردانند. (23) اى كسانى كه ايمان آوردهايد! [دعوت] خدا و فرستادهاش را بپذيريد، هنگامى كه شما را به سوى چيزى فرا مىخواند، كه شما را حيات مىبخشد؛ و بدانيد كه خدا ميان مرد و دلش حائل مىشود؛ و اينكه (در رستاخيز) فقط به سوى او گردآورى خواهيد شد. (24) و [خودتان را] از [بلا و] فتنهاى حفظ كنيد، كه تنها به كسانى از شما كه ستم كردند، نمىرسد (بلكه همه را فرا خواهد گرفت؛) و بدانيد كه خدا سخت كيفر است! (25)