10- سورة يونس به نام خداى گسترده مهرِ مهرورز الف، لام، را، آن آياتِ كتابِ حكمتآميز است. (1) آيا براى مردم شگفتآور است، كه به سوى مردى از آنان وحى نموديم كه:» مردم را هشدار ده، و به كسانى كه ايمان آوردهاند مژده ده: كه براى آنان گامى راستين (و پيشرو در شرافت) نزد پروردگارشان است «؟! كافران گفتند:» بىشك اين ساحرى آشكار است! « (2) در واقع پروردگار شما، خدايى است كه آسمانها و زمين را در شش روز [و دوره] آفريد؛ سپس بر تخت (جهاندارى) تسلّط يافت، [و] به تدبير كار [ها] پرداخت؛ هيچ شفاعتگرى، جز پس از رخصت او، نيست؛ اين خدا پروردگار شماست، پس او را بپرستيد؛ آيا (غافليد) و متذكّر نمىشويد؟! (3) بازگشت همه شما فقط به سوى اوست؛ [اين] وعده حق خداست. او آفرينش را آغاز مىكند، سپس آن را تجديد مىكند، براى آنكه كسانى را كه ايمان آورده و [كارهاى] شايسته انجام دادهاند، به دادگرى پاداش دهد؛ و كسانى كه كفر ورزيدند، نوشابهاى از آب سوزان و عذابى دردناك، براى آنان است، بدان سبب كه همواره كفر مىورزيدند! (4) او كسى است كه خورشيد را روشنايى، و ماه را نور قرار داد؛ و براى آن منزلگاههايى معيّن كرد، تا عدد سالها و حساب را بدانيد؛ خدا اين [ها] را جز به حق نيافريد. [او] آيات (و نشانههاى خود را) براى گروهى كه مىدانند، شرح مىدهد. (5) مسلّماً در، پى در پى آمدن شب و روز، و آنچه خدا در آسمانها و زمين آفريده، آيات (و نشانههايى) است، براى گروهى كه خودنگهدارى مىكنند. (6)