و خدا از آسمان، آبى فرو فرستاد؛ و با آن زمين را، پس از مردنش زنده نمود؛ قطعاً در آن [ها] نشانهاى است براى گروهى كه گوش شنوا دارند. (65) و قطعاً در (وجود) دامها، براى شما عبرتى است: از آنچه در شكم آنهاست، از ميان غذاهاى هضم شده و خون، شيرى خالص به شما مىنوشانيم كه براى نوشندگان گواراست. (66) و از محصولات درختان خرما و انگورها، [شراب] مستىبخش و روزى نيكو از آن [ها] مىگيريد؛ قطعاً در آن [ها]، نشانهاى است براى گروهى كه خردورزى مىكنند. (67) و پروردگارت به زنبور عسل وحى (الهام غريزى) نمود كه:» از بخشى از كوهها و از درختان و از آنچه داربست مىكنند، خانههايى برگزين؛ (68) سپس از همه محصولات بخور و راههاى پروردگارت را فروتنانه بپيماى. «از شكمهايشان نوشيدنى (عسل) بيرون مىآيد كه رنگهايش متفاوت [و] در آن براى مردم درمانى است؛ قطعاً در آن [ها] نشانهاى است براى گروهى كه تفكّر مىكنند! (69) و خدا شما را آفريد، سپس (جان) شما را به صورت كامل مىگيرد؛ و از شما كسى است كه به خوارترين (دوران) عمر برگردانده مىشود، تا بعد از آگاهى هيچ چيزى نداند؛ براستى كه خدا داناىِ تواناست. (70) و خدا برخى از شما را در» روزى «، بر برخى [ديگر] برترى داد؛ و [لى] كسانى كه برترى داده شدهاند، رزقشان را به آنچه (از بردگان) كه آنان مالكند، نمىدهند، پس آنان در آن يكسان شوند؛ و آيا نعمت خدا را انكار مىكنند؟! (71) و خدا براى شما از (جنس) خودتان همسرانى قرار داد؛ و از همسرانتان براى شما پسران و نوادگانى مقرر كرد؛ و از پاكيزهها به شما روزى داد؛ پس آيا به باطل ايمان مىآورند، و آنان نعمت خدا را انكار مىكنند؟! (72)