(همان) پروردگار آسمانها و زمين، و آنچه ميان آن دوست. پس او را بپرست، و در پرستش او شكيبايى ورز. آيا براى او همنام (و همانندى) مىشناسى؟! (65) و انسان مىگويد:» آيا هنگامى كه بميرم، براستى در آينده (از قبر) زنده بيرون آورده مىشوم؟! « (66) و آيا انسان به ياد نمىآورد كه ما پيش از اين، او را آفريديم در حالى كه هيچ چيزى نبود؟! (67) و سوگند به پروردگارت كه حتماً آنان و شيطانها را گردآورى مىكنيم؛ سپس قطعاً آنان را، از پاى در آمده، گرداگرد جهنّم حاضر مىسازيم! (68) سپس از هر گروهى، هر كدام را كه بر (خداى) گستردهمهر سركشتر بودهاند، حتماً جدا مىكنيم. (69) سپس ما حتماً داناتريم، به كسانى كه آنان براى ورود به آن (جهنّم) سزاوارترند. (70) و هيچ (كس) از شما نيست مگر اينكه در آن (جهنّم) وارد مىشود؛ (اين حكم) حتمى است كه براى پروردگارت پايان يافته است؛ (71) سپس كسانى را كه خودنگهدارى (و پارسايى) كردند نجات مىبخشيم، و ستمكاران را، از پاى در آمده، در آن (دوزخ) وا مىگذاريم. (72) و هنگامى كه آيات ما، در حالى كه روشن است، بر آنان خوانده مىشود، كسانى كه كفر ورزيدند، به كسانى كه ايمان آوردند، مىگويند:» كدام يك از (ما) دو دسته جايگاهش بهتر، و (بخشش و) محفلش نيكوتر است؟! « (73) و چه بسيار گروههايى را پيش از آنان هلاك كرديم كه آنان از نظر اثاث و ظاهر نيكوتر بودند. (74) (اى پيامبر) بگو:» هر كس كه در گمراهى باشد، پس بايد (خداى) گستردهمهر كاملًا به او كمك (و مهلت) دهد، تا هنگامى كه آنچه را وعده داده شدهاند، يا عذاب و يا ساعت (رستاخيز) را، ببينند؛ پس بزودى خواهند دانست چه كسى جايگاهش بدتر، و لشكر [ش] ناتوانتر است! « (75) و خدا بر هدايت كسانى كه رهيافتهاند، مىافزايد؛ و (كارهاى) ماندگار شايسته در نزد پروردگارت پاداشى بهتر و فرجامى نيكوتر دارد. (76)