ترجمه قرآن - رضايى اصفهانى، محمد على و همكاران

نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : رضايى اصفهانى، محمد على و همكاران جلد : 1 صفحه : 312

مسلّماً كسانى كه ايمان آورده و [كارهاى‌] شايسته انجام داده‌اند، بزودى (خداى) گسترده‌مهر، براى آنان محبّتى (در دل‌ها) قرار مى‌دهد. (96)
و فقط آن [قرآن‌] را بر زبان تو آسان ساختيم تا پارسايان (خود نگهدار) را بوسيله آن مژده دهى، و گروه دشمنان سرسخت را بدان هشدار دهى. (97)
و چه بسيار گروه‌هايى را كه پيش از آنان هلاك كرديم؛ آيا هيچ كس از ايشان را احساس مى‌كنى؟! يا صداى آهسته‌اى از آنان مى‌شنوى؟! (98)
20- سورة طه‌
به نام خداى گسترده مهرِ مهرورز
طا، ها. (1)
قرآن را بر تو فرو نفرستاديم تا به زحمت افتى. (2)
جز بخاطر اينكه براى كسى كه (از مجازات) مى‌هراسد، ياد آورى باشد. (3)
(قرآن) از سوى كسى فرود آمده، كه زمين و آسمان‌هاى بلند را آفريده است. (4)
(خداى) گسترده‌مهر بر تخت (جهاندارى و تدبير هستى) تسلط يافت. (5)
آنچه در آسمان‌ها، و آنچه در زمين، و آنچه ميان آن دو، و آنچه در زير خاك است، فقط از آنِ اوست. (6)
و اگر بلند سخن گويى (يا مخفى كنى)، پس در حقيقت او راز و پنهان‌تر (از آن) را مى‌داند. (7)
خداست كه هيچ معبودى جز او نيست؛ نام‌هاى نيكو فقط از آنِ اوست. (8)
و آيا خبر موسى به تو رسيده است؟ (9)
هنگامى كه آتشى را مشاهده كرد، و به خانواده‌اش گفت:» درنگ كنيد [چرا] كه من آتشى ديدم؛ تا شايد من شعله‌اى از آن براى شما بياورم؛ يا بر (اثر) آتش رهنمودى بيابم. « (10)
و هنگامى كه نزد آن (آتش) آمد، ندا داده شد:» اى موسى! (11)
براستى من خود پروردگارِ توام؛ پس كفش‌هايت را بيرون آر، [چرا] كه تو در سرزمين مقدَّس» طُوى «هستى! (12)

نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : رضايى اصفهانى، محمد على و همكاران جلد : 1 صفحه : 312

فرمت PDF

شناسنامه

فهرست