و پيش از تو هيچ فرستادهاى را نفرستاديم جز اينكه به سوى او وحى كرديم كه در حقيقت:» هيچ معبودى جز من نيست؛ پس [مرا] پرستش كنيد. « (25) و (مشركان) گفتند:» (خداى) گستردهمهر، فرزندى (از فرشتگان) برگزيده است «. او منزّه است؛ بلكه (فرشتگان) بندگانِ گرامى داشته شدهاند؛ (26) كه در سخن بر او پيشى نمىگيرند؛ و آنان به فرمان او عمل مىكنند؛ (27) (زيرا) آنچه در پيش رويشان (در آينده) و آنچه در پشت سرشان (در گذشته) است مىداند؛ و (فرشتگان) جز براى كسى كه (خدا از او) خشنود باشد، شفاعت نمىكنند؛ و آنان از هراس او بيمناكند. (28) و هر كس از آن (فرشتگ) ان بگويد:» در حقيقت من معبودى جز او هستم. «پس او را جهنّم كيفرش مىدهيم. اينچنين ستمكاران را كيفر مىدهيم. (29) آيا كسانى كه كفر ورزيدند اطلاع نيافتند كه آسمانها و زمين پيوسته بودند، و آن دو را گشوديم؛ و هر چيز زندهاى را از آب قرار داديم؟! پس آيا ايمان نمىآورند؟! (30) و در زمين، [كوههاى] استوارى قرار داديم، [مبادا] كه آنان را بلرزاند؛ و در آن (كوهها و) درّهها، راهها قرار داديم تا شايد آنان راهنمايى شوند. (31) و آسمان (جوّ) را سقف محفوظى قرار داديم؛ و [لى] آنان از نشانههايش رويگردانند. (32) و او كسى است كه شب و روز و خورشيد و ماه را آفريد؛ در حالى كه هر يك در مدارى شناورند. (33) و پيش از تو (نيز) براى هيچ بشرى ماندگارى (جاويدان) قرار نداديم؛ و آيا اگر (تو) بميرى، پس آنان ماندگارند؟! (34) هر شخصى چشنده مرگ است؛ و شما را با بدى [ها] و خوبى [ها] كاملًا مىآزماييم؛ و فقط به سوى ما بازگردانده مىشويد. (35)