بگو:» فقط بوسيله وحى شما را هشدار مىدهم! «و [لى] هنگامى كه ناشنوايان، هشدار داده شوند، صدا را نمىشنوند. (45) و اگر شمّهاى از عذاب پروردگارت به آنان برسد، قطعاً مىگويند:» اى واى بر ما! بيقين ما ستمكار بوديم. « (46) و در روز رستاخيز ميزانهاى دادگرى را مىنهيم، و هيچ كس به (كمترين) چيزى ستم نمىشود؛ و اگر (كردارشان) هموزن دانهاى از سپندان باشد، آن را مىآوريم؛ و حسابرسى ما كافى است. (47) و يقيناً به موسى و هارون، جدا كننده [حق از باطل] و روشنايى و يادآورى براى پارسايان (خود نگهدار) داديم. (48) (همان) كسانى كه از پروردگارشان در نهان مىهراسند، در حالى كه آنان از ساعت (رستاخيز) بيمناكند. (49) و اين (قرآن) يادآورى خجسته است كه آن را فروفرستاديم؛ و آيا شما آن را منكريد؟! (50) و يقيناً پيش از [اين] به ابراهيم رهنمودش را داديم؛ و به (شايستگى) او آگاه بوديم، (51) هنگامى كه به پدر (مادرش يا عموي) ش و قومش گفت:» اين تنديسها چيست كه شما ملازم (پرستش) آنها شدهايد؟! « (52) گفتند:» نياكانمان را پرستش كنندگان آنها يافتيم. « (53) (ابراهيم) گفت:» بيقين شما و نياكانتان، در گمراهى آشكارى بوديد! « (54) (بت پرستان) گفتند:» آيا حق را براى ما آوردهاى، يا تو از بازيگرانى؟! « (55) (ابراهيم) گفت:» بلكه پروردگار شما، پروردگار آسمانها و زمين است (همان) كسى كه آنها را شكافته [و آفريده] است؛ و من از گواهان بر اين (مطلب) هستم. (56) و به خدا سوگند، پس از آنكه پشت كرده، روى برتافتيد، قطعاً براى بتانتان نقشه مىكشم! « (57)