اى مردم! مَثَلى زده شده است، پس بدان [با دقّت] گوش فرا دهيد: در حقيقت كسانى را كه جز خدا مىخوانيد (و پرستش مىكنيد،) هيچ مگسى نمىآفرينند، و گرچه براى اين (كار) جمع شوند؛ و اگر مگس چيزى از آنان بربايد، آن را از او باز پس نمىگيرند؛ طلب كننده و طلب شونده (هر دو) ناتوانند. (73) خدا را به حقيقت معرفتش نشناختند؛ [چرا] كه خدا قطعاً نيرومندى شكستناپذير است. (74) خدا از فرشتگان و از مردم، فرستادگانى بر مىگزيند، كه خدا شنواى بيناست. (75) آنچه در پيش رويشان (در آينده) و آنچه در پشت سرشان (در گذشته) است، مىداند؛ و [همه] كارها فقط به سوى خدا باز گردانده مىشوند. (76) اى كسانى كه ايمان آوردهايد! ركوع كنيد، و سجده نماييد، و پروردگارتان را پرستش كنيد، و كار نيك انجام دهيد؛ باشد كه شما رستگار (و پيروز) شويد. (77) و در (راه) خدا جهاد كنيد، آنگونه كه حق جهاد (در راه) اوست؛ او شما را برگزيد، و در دين (اسلام) بر شما هيچ تنگنايى قرار نداد. آيين پدرتان ابراهيم (را پيروى كنيد). آن (خدا) در اين (قرآن) و پيش از (اين در كتابهاى الهى) شما را» مسلمان «ناميد، تا فرستاده (خدا) گواه بر شما باشد، و [شما] گواهان بر مردم باشيد. پس نماز را بر پا داريد، و [ماليات] زكات را بپردازيد، و به خدا تمسّك جوييد، در حالى كه او سرپرست شماست، و چه نيكو سرپرست، و چه نيكو ياورى! (78)