پهلوهايشان (براى نماز) از بسترها بلند مىشود، در حالى كه پروردگارشان را بخاطر ترس و اميد مىخوانند، و از آنچه كه روزى آنان كردهايم (در راه خدا) مصرف مىكنند. (16) پس هيچ شخصى نمىداند آنچه از (مايه) روشنى چشمان براى شان نهفته شده، به پاداش آنچه همواره انجام مىدادند. (17) و آيا كسى كه مؤمن باشد همانند كسى است كه نافرمانبردار است؟ مساوى نيستند. (18) كسانى كه ايمان آوردند و [كارهاى] شايسته انجام دادند، پس بوستانهاى (بهشتى) منزلگاه براى آنان است، در حالى كه (نخستين) پذيرايى است بخاطر آنچه همواره انجام مىدادند. (19) و امّا كسانى كه نافرمانبردار شدند، پس مقصدشان آتش است؛ هر گاه بخواهند كه از آن خارج شوند، در آن بازگردانده مىشوند. و به آنان گفته مىشود:» بچشيد عذاب آتشى را كه همواره آن را دروغ مى انگاشتيد! « (20) و قطعاً غير از عذاب بزرگتر (اخروى)، از عذاب نزديكتر (دنيوى) به آنان مى چشانيم، باشد كه آنان بازگردند. (21) و چه كسى ستمكارتر است از كسى كه نشانههاى پروردگارش (به او) تذكّر داده شده، سپس از آن [ها] روى گرداند؟! مسلماً ما از خلافكاران انتقام گيرندهايم. (22) و بيقين به موسى كتاب (تورات) داديم؛ و از ملاقاتش در ترديد مباش، و آن را رهنمودى براى بنى اسرائيل (فرزندان يعقوب) قرارداديم. (23) و از آنان پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما (مردم را) راهنمايى مىكردند؛ چون كه شكيبايى نمودند و همواره به آيات ما يقين داشتند. (24)