33- سورة الأحزاب به نام خداى گستردهمهر مهرورز اى پيامبر! از (مخالفت) خدا خود نگهدار باش، و از كافران و منافقان اطاعت مكن كه خدا داناى فرزانه است. (1) و از آنچه از پروردگارت به سوى تو وحى مىشود پيروى كن؛ كه خدا به آنچه همواره انجام مىدهيد آگاه است. (2) و بر خدا توكّل كن؛ و كارسازى خدا كافى است. (3) خدا براى هيچ مردى دو دل در درونش قرار نداده است؛ و همسرانتان را كه نسبت به آنان» ظِهار «مىكنيد (، و مادر خود مىخوانيد،) مادران شما قرار نداده؛ و پسر خواندگانتان را پسران (حقيقى) شما قرار نداده است؛ اين، سخن شماست در حالى كه با دهانتان [مىگوييد]. و خدا حقّ را مىگويد و او به راه (راست) راهنمايى مىكند. (4) آن (پسر خواندگ) ان را به [نام] پدرانشان بخوانيد كه آن (كار) نزد خدا دادگرانهتر است؛ و اگر پدرانشان را نمىشناسيد، پس برادران دينى و آزادشدگان شما هستند؛ و در مورد آنچه در آن (صدا زدنها) خطا كردهايد، هيچ گناهى بر شما نيست و ليكن در مورد آنچه دلهايتان به عمد (قصد) مىكند (مسئوليد؛) و خدا بسيار آمرزنده مهرورز است. (5) پيامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است؛ و همسرانش مادران ايشانند؛ و خويشاوندان در كتاب خدا، برخى آنان نسبت به برخى (ديگر) از مؤمنان و مهاجران (در مورد ارث) سزاوارترند، مگر آنكه (بخواهيد) نسبت به دوستانتان [كار] پسنديدهاى انجام دهيد؛ اين (حكم) در كتاب (خدا) نوشته شده است. (6) و (يادكن) هنگامى را كه از پيامبران پيمان محكمشان را گرفتيم، و (همچنين) از تو و از نوح و ابراهيم و موسى و عيسى پسر مريم؛ و ما از آنان پيمان محكم شديدى گرفتيم. (7) تا (خدا) راستگويان را از راستى ايشان بپرسد، و براى كافران عذاب دردناكى آماده ساخته است! (8) اى كسانى كه ايمان آوردهايد! نعمت خدا را بر (خود) تان ياد كنيد، هنگامى كه لشكرهايى به سراغ شما آمدند؛ و باد و لشكريانى كه آنها را نمىديديد بر آنان فرستاديم؛ و خدا به آنچه انجام مىدهيد بيناست. (9) (همان) هنگامى كه (لشكر دشمن) از فراز (شهر) شما و از فروتر (شهر) تان به سراغ شما آمدند. و آنگاه كه چشمها به طرف (دشمن) مايل (و خيره) شد، و دلها (و جانها) به گلوگاهها رسيد، و در مورد خدا گمانهايى (گوناگون) گمان برديد؛ (10)