نام کتاب : صفحات قران - واو جدا نویسنده : صفحات قران - واو جدا جلد : 1 صفحه : 226
{{(آیه):وَ يَصْنَعُ الْفُلْكَ وَ كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِّن قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ ۚ قَالَ إِن تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ }} ﴿۳۸﴾
او مشغول ساختن کشتى بود، و هر زمان گروهى از اشراف قومش بر او مى گذشتند، او را مسخره مى کردند; (ولى نوح) گفت: «اگر ما را مسخره مى کنید،ما نیز
شما را همین گونه مسخره خواهیم کرد.
<hr class="aye-hr"> {{(آیه):فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيمٌ }} ﴿۳۹﴾
بزودى خواهید دانست چه کسى عذاب رسوا کننده به سراغش خواهد آمد، و عذاب ابدى بر او وارد خواهد
شد!»
<hr class="aye-hr"> {{(آیه):حَتَّىٰ إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَ فَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا مِن كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَ مَنْ آمَنَ ۚ وَ مَا آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ }} ﴿۴۰﴾
(این وضع همچنان ادامه یافت) تا آن زمان که فرمان ما فرارسید، و تنور جوشیدن گرفت; (به نوح) گفتیم: «از هر یک از انواع حیوانات، یک جفت (نر و ماده)
در آن (کشتى) حمل کن. همچنین خاندانت را (بر آن سوار کن) مگر آنها که قبلاً وعده هلاک آنان داده شده [= همسر و یکى از فرزندانت]; ـ و همچنین مؤمنان را.» امّا جز عده کمى همراه او ایمان نیاوردند.
<hr class="aye-hr"> {{(آیه):۞ وَ قَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَ مُرْسَاهَا ۚ إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ }} ﴿۴۱﴾
او گفت: «بر آن (کشتى) سوار شوید به نام خدا; در هنگام حرکت آن و توقفش، که پروردگارم آمرزنده و مهربان است.»
<hr class="aye-hr"> {{(آیه):وَ هِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَ نَادَىٰ نُوحٌ ابْنَهُ وَ كَانَ فِي مَعْزِلٍ يَا بُنَيَّ ارْكَب مَّعَنَا وَ لَا تَكُن مَّعَ الْكَافِرِينَ }} ﴿۴۲﴾
و کشتى، آنها را از میان امواجى همچون کوهها حرکت مى داد; (در این هنگام،) نوح فرزندش را که در
گوشه اى بود صدا زد: «پسرم! همراه ما سوار شو، و با کافران مباش!»
<hr class="aye-hr"> {{(آیه):قَالَ سَآوِي إِلَىٰ جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ ۚ قَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَ ۚ وَ حَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ }} ﴿۴۳﴾
گفت: «بزودى به کوهى پناه مى برم که مرا از آب حفظ مى کند!» (نوح) گفت: «امروز
هیچ نگهدارنده اى در برابر فرمان خدا نیست; مگر آن کس را که او رحم کند.» در این هنگام، موج در میان آن دو جدایى افکند; و او در زمره غرق شدگان قرارگرفت!
<hr class="aye-hr"> {{(آیه):وَ قِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَ يَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَ غِيضَ الْمَاءُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ ۖ وَ قِيلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ }} ﴿۴۴﴾
و گفته شد: «اى زمین، آبت را فروبر! و اى آسمان، (از بارش) خوددارى کن!» و آب فرو نشستو کار پایان یافت و (کشتى) بر (دامنه کوه) جودى، پهلو گرفت; و
(در این هنگام،) گفته شد: «دور باد گروه ستمکاران (از رحمت خدا!)»
<hr class="aye-hr"> {{(آیه):وَ نَادَىٰ نُوحٌ رَّبَّهُ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَ إِنَّ وَ عْدَكَ الْحَقُّ وَ أَنتَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ }} ﴿۴۵﴾
نوح به پروردگارش عرض کرد:«پروردگارا! پسرم از خاندان من است; و وعده تو (در مورد
نجات خاندانم) حقّ است; و تو بهترین حکم کنندگانى.»
<hr class="aye-hr">
نام کتاب : صفحات قران - واو جدا نویسنده : صفحات قران - واو جدا جلد : 1 صفحه : 226