اجير مى‌تواند كارى را كه براى آن اجير شده به ديگرى واگذار كند، به شرط آنكه مباشرت وى در اجاره شرط نشده باشد و بنابر قول مشهور اجرت اجاره دوم بيشتر از اجاره اوّل نباشد، مگر اينكه اجير نسبت به مورد اجاره كارى با ارزش انجام داده باشد، مانند اينكه پارچه را جهت لباس بُرش داده باشد.(2)

اجير با عقد اجاره، مالك اجرت مى‌شود.(3)به كارگيرى اجير بدون تعيين اجرت كراهت دارد و در صورت به كارگيرى، مستحق اجرة المثل است.(4)

در قبول شهادت اجير به نفع مستأجر، اختلاف است. مشهور متأخران آن را پذيرفته مى‌دانند.(5)

(--> اجرت)

اجير خاص

اجير خاص[= اجير مقيّد؛ اجير منفرد]: اجاره دهنده خود در مدّت معيّن.

از اجير خاص تعريفهاى گوناگونى شده است كه به مهم‌ترين آنها اشاره مى‌شود:

1. كسى كه خود را براى انجام دادن كارى مباشرتا در مدّتى معيّن، يا براى كارى معيّن با تعيين آغاز زمان آن و ادامه دادن آن بدون وقفه تا تمام شدن كار، اجاره دهد.(1)

2. كسى كه خود را براى انجام دادن كارى در مدّتى معيّن اجاره دهد؛ به گونه‌اى كه تمام آن مدّت از آنِ مستأجر باشد و نيز مدّت، قيد عمل باشد نه شرط آن.(2)

3. كسى كه خود را به ديگرى اجاره داده است؛ به گونه‌اى كه همه منافع يا منفعت خاصى از او، مانند خيّاطى، در مدّتى معيّن، از آنِ مستأجر باشد، يا كسى كه خود را براى انجام دادن كارى در مدّتى معيّن اجاره دهد؛ خواه اعتبار مباشرت در عمل يا اعتبارِ بودن آن در مدّت معيّن و يا هر دو به نحو شرط باشد يا قيد.

تعريف سوم اعم از ساير تعاريف است؛ زيرا صورت شرط شدن وقوع فعل در زمان معيّن، از موارد اجير خاص بنابر تعريف سوم است؛ در حالى كه بنابر

• (1)الحدائق الناضرة 21/ 558
• (2)جواهر الكلام 27/ 263
• (2)مسالك الافهام 5/ 222
• (3)جواهر الكلام 27/ 237
• (4)العروة الوثقى 2/ 625
• (5)جواهر الكلام 41/ 83 .