نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه جلد : 1 صفحه : 131

نهج‌البلاغه: خطبه 131

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ}}'''}}

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:از سخنان آن حضرت است در فلسفه قبول حکومت و توصیف امام حق}}'''}}

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اَيَّتُهَا النُّفُوسُ الْمُخْتَلِفَةُ، وَالْقُلُوبُ الْمُتَشَتِّتَةُ. الشّاهِدَةُ اَبْدانُهُمْ، وَالْغائِبَةُ عَنْهُمْ عُقُولُهُمْ، }}

اى نفوس گوناگون، و دلهاى پراکنده، اى کسانى که بدنهاتان حاضر، و عقولتان از شما پنهان است،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اَظْاَرُكُمْ عَلَى الْحَقِّ وَ اَنْتُمْ تَنْفِرُونَ عَنْهُ نُفُورَ الْمِعْزى مِنْ وَعْوَعَةِ الاَْسَدِ، }}

شما را به سوى حق مى کشم و شما همچون رمیدن بزغاله از غرّش شیر رم مى کنید!

<hr class="aye-hr">
{{نهج:هَيْهاتَ اَنْ اَطْلَعَ بِكُمْ سَرارَ الْعَدْلِ، اَوْ اُقيمَ اعْوِجاجَ الْحَقِّ.}}

بعید است بتوانم به وسیله شما تاریکى را از چهره عدالت برطرف کنم، یا کژى را که به حق رسیده راست نمایم.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اللّهُمَّ اِنَّكَ تَعْلَمُ اَنَّهُ لَمْ يَكُنِ الَّذى كانَ مِنّا مُنافَسَةً فى سُلْطان،}}

خدایا تو مى دانى که آنچه انجام دادیم نه براى رغبت به قدرت بود،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لاَ الْتِماسَ شَىْء مِنْ فُضُول الْحُطامِ، وَلكِنْ لِنَرُدَّ الْمَعالِمَ مِنْ دينِكَ،}}

و نه براى زیاده خواهى از مال بى ارزش دنیا، بلکه براى آن بود که نشانه هاى دینت را به جایش بازگردانیم،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَ نُظْهِرَ الاِْصْلاحَ فى بِلادِكَ، فَيَأْمَنَ الْمَظْلُومُونَ مِنْ عِبادِكَ، وَ تُقامَ الْمُعَطَّلَةُ مِنْ حُدُودِكَ.}}

و برنامه اصلاح را در شهرهایت آشکار کنیم، تا بندگان ستم کشیده ات ایمنى یابند، و حدود معطّل شده ات اقامه گردد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اللّهُمَّ اِنّى اَوَّلُ مَنْ اَنابَ، وَ سَمِعَ وَ اَجابَ، لَمْ يَسْبِقْنى اِلاّ رَسُولُ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ بِالصَّلاةِ.
}}

بار خدایا، من اولین کسى هستم که به تو دل داده، و امرت را شنیده و پاسخ گفته ام، احدى در نماز جز پیامبر صلّى اللّه علیه وآله بر من پیشى نگرفت.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ قَدْ عَلِمْتُمْ اَنَّهُ لايَنْبَغى اَنْ يَكُونَ الْوالِىَ عَلَى الْفُرُوجِ وَالدِّماءِوالْمَغانِمِ وَالاَْحْكامِ وَ اِمامَةِ الْمُسْلِمينَ
}}

شما مى دانید که حاکم بر نوامیس و جان و اموال و احکام

الْبَخيلُ فَتَكُونَ فى اَمْوالِهِمْ نَهْمَتُهُ،

نباید بخیل باشد تا در گردآورى مال مسلمانان به نفع خود حریص باشد،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لاَ الْجاهِلُ فَيُضِلَّهُمْ بِجَهْلِهِ، }}

و نباید جاهل باشد تا با جهلش مردم را گمراه کند،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لاَ الْجافى فَيَقْطَعَهُمْ بِجَفائِهِ،
}}

و نباید ستمکار باشد تا آنان را به ستم خود از حقوقشان محروم نماید،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لاَ الْخائِفُ لِلدِّوَلِ فَيَتَّخِذَ قَوْماً دُونَ قَوْم،}}

و نباید در وحشت از دست به دست شدن دولتها باشد تا قومى را بر قوم دیگر ترجیح دهد،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لاَ الْمُرْتَشى فِى الْحُكْمِ فَيَذْهَبَ بِالْحُقُوقِ وَ يَقِفَ بِها دُونَ الْمَقاطِعِ، وَ}}

و نباید رشوه خوار در حکم و داورى باشد تا حقوق مردم را از بین ببرد و در رساندن حق به صاحبش توقف نماید،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: لاَ الْمُعَطِّلُ لِلسُّنَّةِ فَيُهْلِكَ الاُْمَّةَ.}}

و نباید تعطیل کننده سنّت پیامبر باشد تا به این سبب امّت را دچار هلاکت کند.

نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه جلد : 1 صفحه : 131

فرمت PDF

شناسنامه

فهرست