responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه    جلد : 1  صفحه : 140

نهج‌البلاغه: خطبه 140

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ فِى النَّهْىِ عَنْ غَيْبَةِ النّاسِ}}'''}}
{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:از سخنان آن حضرت است در نهى از غیبت مردم}}'''}}
<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اِنَّما يَنْبَغى لاَِهْلِ الْعِصْمَةِ وَالْمَصْنُوعِ اِلَيْهِمْ فِى السَّلامَةِ}}
آنان که از عیوب پاکند و از لطف خدا از گناهان سالمند
<hr class="aye-hr">
{{نهج:اَنْ يَرْحَمُوا اَهْلَ الذُّنُوبِ وَالْمَعْصِيَةِ، }}
شایسته است به اهل گناه و معصیت ترحم آورند،
<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ يَكُونَ الشُّكْرُ هُوَ الْغالِبَ عَلَيْهِمْ، وَالْحاجِزَ لَهُمْ عَنْهُمْ، }}
و سرگرم شکرگزار نعمت پاکى باشند، و این شکر مانع آنان از عیبجویى دیگران شود،
<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَكَيْفَ بِالْعائِبِ الَّذى عابَ اَخاً وَ عَيَّرَهُ بِبَلْواهُ!
}}
چه رسد به کسى که (خود گنهکار است آن گاه) از برادر ایمانى غیبت کرده، و وى را به گناه انجام گرفته سرزنش نموده!
<hr class="aye-hr">
{{نهج:اَما ذَكَرَ مَوْضِعَ سَتْرِ اللّهِ عَلَيْهِ مِنْ ذُنُوبِهِ مِمّا هُوَ اَعْظَمُ مِنَ الذَّنْبِ الَّذى عابَهُ بِهِ؟!}}
آیا توجه ندارد که خداوند گناهى بزرگتر از گناهى را که برادرش را به آن ملامت کرده بر او پرده پوشى نموده؟!<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَ كَيْفَ يَذُمُّهُ بِذَنْب قَدْ رَكِبَ مِثْلَهُ؟! فَاِنْ لَمْ يَكُنْ رَكِبَ ذلِكَ الذَّنْبَ بِعَيْنِهِ فَقَدْ عَصَى اللّهَ}}
چگونه دیگرى را به گناهى سرزنش مى کند که خود مانند آن را مرتکب شده؟! اگر هم به گناهى مانند آن آلوده نشده در گناهى بزرگتر
<hr class="aye-hr">
{{نهج:فيما سِواهُ مِمّا هُوَ اَعْظَمُ مِنْهُ. وَايْمُ اللّهِ لَئِنْ لَمْ يَكُنْ عَصاهُ فِى الْكَبيرِ}}
از آن (که عیب جویى است) خدا را عصیان کرده. به خدا سوگند اگر به گناه بزرگى آلوده نگشته
<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ عَصاهُ فِى الصَّغيرِ لَجُرْاَتُهُ عَلى عَيْبِ النّاسِ اَكْبَرُ.}}
و مرتکب گناه کوچک هم نشده باشد هرآینه این جرأتش بر عیبجویى از مردم بزرگترین گناه است.
<hr class="aye-hr">
{{نهج:يا عَبْدَاللّهِ، لاتَعْجَلْ فى عَيْبِ اَحَد بِذَنْبِهِ، فَلَعَلَّهُ مَغْفُورٌ لَهُ.}}
اى بنده خدا، در عیبجویى از کسى به خاطر گناهش شتاب مکن، شاید خداوند آن گناه او را بخشیده باشد.
<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لاتَأْمَنْ عَلى نَفْسِكَ صَغيرَ مَعْصِيَة، فَلَعَلَّكَ مُعَذَّبٌ عَلَيْهِ.}}
و از گناه کوچکى که خود گرفتار آن شده اى آسوده مباش، که ممکن است به آن گناه عذاب شوى.
<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَلْيَكْفُفْ مَنْ عَلِمَ مِنْكُمْ عَيْبَ غَيْرِهِ لِما يَعْلَمُ مِنْ عَيْبِ نَفْسِهِ،}}
بنابراین هرکدام از شما که از عیب دیگرى آگاه است، به خاطر عیبى که از خود خبر دارد دست از عیبجویى او بردارد
<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَلْيَكُنِ الشُّكْرُ شاغِلاً لَهُ عَلى مُعافاتِهِ مِمَّا ابْتُلِىَ بِهِ غَيْرُهُ.}}
و لازم است شکر پاک بودن از گناهى که دیگرى به آن دچار است او را از دنبال کردن عیب دیگران بازدارد.
نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه    جلد : 1  صفحه : 140
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست