نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه جلد : 1 صفحه : 159

نهج‌البلاغه: خطبه 159

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ}}'''}}

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:از خطبه هاى آن حضرت است در توحید الهى و شرح حال برخى از پیامبران}}'''}}

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اَمْرُهُ قَضاءٌ وَ حِكْمَةٌ، وَ رِضاهُ اَمانٌ وَ رَحْمَةٌ. يَقْضى بِعِلْم، وَ يَعْفُو بِحِلْم. }}

فرمان حق حکم لازم و حکمت است، و خشنودیش امان و رحمت، به علم حکم مى کند، و به حلم گذشت مى نماید.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلى ما تَأْخُذُ وَ تُعْطى، وَ عَلى ما تُعافى وَ تَبْتَلى، }}

خداوندا، تو را سپاس بر آنچه مى گیرى و بر آنچه مى بخشى، و تو را سپاس بر عافیت و بر بیمارى و بلا،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:حَمْداً يَكُونُ اَرْضَى الْحَمْدِ لَكَ، وَ اَحَبَّ الْحَمْدِ اِلَيْكَ،}}

سپاسى که پسندیده ترین و محبوبترین و برترین حمد به سویت و در پیشگاهت باشد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَ اَفْضَلَ الْحَمْدِ عِنْدَكَ. حَمْداً يَمْلاَُ ما خَلَقْتَ، وَ يَبْلُغُ ما اَرَدْتَ.}}

سپاسى که تمام فضاى آفرینشت را پر کند، و تا جایى که اراده کنى برسد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: حَمداً لايُحْجَبُ عَنْكَ، وَ لايَقْصُرُ دُونَكَ.}}

سپاسى که از قبول رحمتت محجوب نشود، و از رسیدن به محضرت قاصر نباشد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:حَمْداً لا يَنْقَطِعُ عَدَدُهُ، وَ لا يَفْنى مَدَدُهُ. فَلَسْنا نَعْلَمُ كُنْهَ عَظَمَتِكَ،}}

سپاسى که عددش به پایان نرسد، و پشتوانه اش فانى نگردد. ما کُنه عظمتت را نمى دانیم،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اِلاّ اَنّا نَعْلَمُ اَنَّكَ حَىٌّ قَيُّومٌ، لا تَأْخُذُكَ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ. }}

جز اینکه مى دانیم تو زنده و قائم به ذاتى، چرت و خواب تو را نمى گیرد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: لَمْ يَنْتَهِ اِلَيْكَ نَظَرٌ، وَ لَمْ يُدْرِكْكَ بَصَرٌ. اَدْرَكْتَ الاَْبْصارَ، وَ اَحْصَيْتَ الاَْعْمالَ،}}

هیچ نظرى به تو نمى رسد، و دیده اى تو را درک نمى کند. تو دیده ها را درک کرده و اعمال را شماره نموده،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اَخَذْتَ بِالنَّواصى وَالاَْقْدامِ. وَ مَا الَّذى نَرى مِنْ خَلْقِكَ، }}

و مهار حیات همگان را به دست دارى و آنچه از آفریده هاى تو مى بینیم،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَ نَعْجَبُ لَهُ مِنْ قُدْرَتِكَ، وَ نَصِفُهُ مِنْ عَظيمِ سُلْطانِكَ؟ }}

و از آثار قدرتت به شگفتى مى آییم، و آنچه از عظمت قدرت تو وصف مى کنیم چه قدر و منزلتى دارند؟

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ ما تَغَيَّبَ عَنّا مِنْهُ، وَ قَصُرَتْ اَبْصارُنا عَنْهُ، وَ انْتَهَتْ عُقُولُنا دُونَهُ، }}

حال آنکه آنچه از ما پوشیده است، و دیده ما از دیدنش قاصر است، و عقول ما به درک آن نمى رسد،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ حالَتْ سُتُورُ الْغُيُوبِ بَيْنَنا وَ بَيْنَهُ اَعْظَمُ! فَمَنْ فَرَّغَ قَلْبَهُ، }}

و پرده هاى غیب بین ما و آنها حایل شده بسى عظیم تر است! از این رو هر که دلش را از هر چیز فارغ کند،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اَعْمَلَ فِكْرَهُ لِيَعْلَمَ كَيْفَ اَقَمْتَ عَرْشَكَ، وَ كَيْفَ ذَرَأْتَ خَلْقَكَ، }}

و اندیشه اش را به کار گیرد تا بداند چگونه عرشت را به پا داشته اى، و چگونه موجودات را آفریده اى،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ كَيْفَ عَلَّقْتَ فِى الْهَواءِ سَمواتِكَ، وَ كَيْفَ مَدَدْتَ عَلى مَوْرِ الْماءِ اَرْضَكَ، }}

و چسان کرات را در هوا معلّق نموده اى، و چگونه زمین را بر امواج آب گسترانده اى،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:رَجَعَ طَرْفُهُ حَسيراً، وَ عَقْلُهُ مَبْهوراً، وَ سَمْعُهُ وَالهاً، وَ فِكْرُهُ حائِراً.}}

دیده اش وامانده، عقلش قرین شکست، و گوشش حیران، و فکرش سرگردان مى شود.

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:مِنْـها}}'''}}

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:از این خطبه است}}'''}}

<hr class="aye-hr">
{{نهج:يَدَّعى بِزَعْمِهِ اَنَّهُ يَرْجُو اللّهَ. كَذَبَ وَالْعَظيمِ، ما بالُهُ لايَتَبَيَّنُ رَجاؤُهُ فى عَمَلِهِ؟!}}

بر اساس گمانش مدّعى امید به خداست. به خداى بزرگ قسم دروغ گفته، چرا حالت امیدواریش در کردارش پیدا نیست؟!

<hr class="aye-hr">
{{نهج: فَكُلُّ مَنْ رَجا عُرِفَ رَجاؤُهُ فى عَمَلِهِ اِلاّ رَجاءَ اللّهِ تَعالى فَاِنَّهُ مَدْخُولٌ، }}

زیرا هر که را به چیزى امید است اثر امیدش در عملش دیده مى شود مگر امیدى که مردم به خدا بسته اند که داراى عیب است،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ كُلُّ خَوْف مُحَقَّقٌ اِلاّ خَوْفَ اللّهِ فَاِنَّهُ مَعْلُولٌ! }}

و هر بیمى در امور مادى محقق و ثابت است مگر بیم از حق که در اغلب مردم بى پایه است!

<hr class="aye-hr">
{{نهج:يَرْجُواللّهَ فِى الْكَبيرِ، وَ يَرْجُو الْعِبادَ فِى الصَّغيرِ،}}

در کارهاى بزرگ به خداوند امید دارند، و در کارهاى کوچک به بندگان امید مى بندند،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَيُعْطِى الْعَبْدَ ما لايُعْطِى الرَّبَّ. }}

امّا آنچنان که حق بندگان را رعایت مى کنند حق خدا را مراعات نمى نمایند.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَما بالُ اللّهِ جَلَّ ثَناؤُهُ يُقَصَّرُ بِهِ عَمّا يُصْنَعُ بِهِ لِعِبادِهِ؟
}}

چه شده که حق خداوند کمتر از حق بندگان رعایت مى شود؟!

<hr class="aye-hr">
{{نهج: اَتَخافُ اَنْ تَكُونَ فى رَجائِكَ لَهُ كاذِباً؟}}

آیا مى ترسى در امیدى که به حق دارى درغگو باشى؟

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اَوْ تَكُونَ لاتَراهُ لِلرَّجاءِ مَوْضِعاً؟}}

یا او را آنچنان که باید سزاوار امید نمى دانى؟!

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَ كَذلِكَ اِنْ هُوَ خافَ عَبْداً مِنْ عَبيدِهِ اَعْطاهُ مِنْ خَوْفِهِ ما لايُعْطى رَبَّهُ، }}

اگر از یکى از مردم بترسند تا حدّى از او حساب مى برند که در آن حد از خدا حساب نمى برند.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَجَعَلَ خَوْفَهُ مِنَ الْعِبادِ نَقْداً، وَ خَوْفَهُ مِنْ خالِقِهِ ضِماراً وَ وَعْداً. }}

بنابراین ترس از بندگان را نقد، و ترس از خدا را نسیه و وعده غیرقابل عمل قرار داده اند.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ كَذلِكَ مَنْ عَظُمَتِ الدُّنْيا فى عَيْنِهِ، وَ كَبُرَ مَوْقِعُها مِنْ قَلْبِهِ،}}

همچنین کسى که دنیا در نظرش عظیم جلوه کند، و موقعیّت آن در دلش وانمودى بزرگ داشته باشد،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: آثَرَها عَلَى اللّهِ تَعالى،فَانْقَطَعَ اِلَيْها وَ صارَ عَبْداً لَها.}}

دنیا را بر خدا مقدم دارد و از هر چه غیر دنیاست بریده و نهایتاً برده دنیا گردد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لَقَدْ كانَ فى رَسُولِ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كاف لَكَ فِى الاُْسْوَةِ، }}

براى تو کافى است که رسول خدا صلّى اللّه علیه وآله سرمشق تو باشد،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ دَليلٌ لَكَ عَلى ذَمِّ الدُّنْيا و عَيْبِها، وَ كَثْرَةِ مَخازيها وَ مَساويها، }}

و راهنمایى براى درک زشتى و عیب دنیا، و کثرت رسواییها و بدى هاى آن،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اِذْ قُبِضَتْ عَنْهُ اَطْرافُها، وَ وُطِّئَتْ لِغَيْرِهِ اَكْنافُها،}}

زیرا دنیا از همه جانب از او گرفته شد، و اطراف و جوانبش به آسانى به غیر او واگذار گردید،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ فُطِمَ عَنْ رَضاعِها، وَ زُوِىَ عَنْ زَخارِفِها.}}

او را از دنیا چون کودکى از شیر مادر بریدند، و از زر و زیورش دور کردند.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اِنْ شِئْتَ ثَنَّيْتَ بِمُوسى كَليمِ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ، حَيْثُ يَقُولُ:}}

و اگر بخواهى شخص دومى را مقتدا قرار دهى این است موسى کلیم اللّه ـ که درود خدا بر او ـ آنجا که گفت:

<hr class="aye-hr">
{{نهج: «رَبِّ اِنّى لِما اَنْزَلْتَ اِلَىَّ مِنْ خَيْر فَقيرٌ.» }}

«پروردگارا، به آنچه به من از خیر عطا کنى نیازمندم.»

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اللّهِ ما سَأَلَهُ اِلاّ خُبْزاً يَأْكُلُهُ، لاَِنَّهُ كانَ يَأْكُلُ بَقْلَةَ الاَْرْضِ،}}

به خدا سوگند چیزى جز نانى که تناول کند از خدا نخواست، زیرا مدتى بر اثر ندارى گیاه زمین مى خورد،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَلَقَدْ كانَتْ خُضْرَةُ الْبَقْلِ تُرى مِنْ شَفيفِ صِفاقِ بَطْنِهِ، لِهُزالِهِ وَ تَشَذُّبِ لَحْمِهِ.}}

تا جایى که سبزى گیاه به خاطر لاغرى و کمى گوشت در بدنش از پرده نازک شکمش نمایان بود.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اِنْ شِئْتَ ثَلَّثْتَ بِداوُدَ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ صاحِبِ الْمَزاميرِ وَقارِئ اَهْلِ الْجَنَّةِ،}}

و اگر بخواهى نفر سومى را سرمشق خود قرار دهى این است داود ـ که درود خدا بر او ـ صاحب مزامیر، و خواننده اهل بهشت،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: فَلَقَدْ كانَ يَعْمَلُ سَفائِفَ الْخُوصِ بِيَدِهِ، وَ يَقُولُ لِجُلَسائِهِ:}}

او با دست خود از لیف خرما زنبیل مى بافت، و به همنشینانش مى گفت:

<hr class="aye-hr">
{{نهج: اَيُّكُمْ يَكْفينى بَيْعَها؟ وَ يَأْكُلُ قُرْصَ الشَّعيرِ مِـنْ ثَمَنِها.}}

کدام یک از شما مرا در فروختن اینها یارى مى دهد؟ و از قیمت آن زنبیل قرصى نان جوین مى خورد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اِنْ شِئْتَ قُلْتَ فى عيسَى بْنِ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلامُ، فَلَقَدْ كانَ يَتَوَسَّدُ الْحَجَرَ، }}

و اگر مى خواهى درباره عیسى علیه السّلام بگو که سنگ را بالش سر قرار مى داد،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ يَلْبَسُ الْخَشِنَ، وَ يَأْكُلُ الْجَشِبَ. وَ كانَ اِدامُهُ الْجُوعَ، }}

و جامه زبر و خشن مى پوشید، و غذاى غیرلذیذ مى خورد. نان خورشش گرسنگى،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ سِراجُهُ بِاللَّيْلِ الْقَمَرَ، وَ ظِلالُهُ فِى الشِّتاءِ مَشارِقَ الاَْرْضِ وَ مَغارِبَها، }}

و چراغ شب تارش ماه، و سرپناهش در زمستان مشرق و مغرب زمین،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ فاكِهَتُهُ وَ رَيْحانُهُ ما تُنْبِتُ الاَْرْضُ لِلْبَهائِمِ. }}

و میوه و سبزى اش گیاهى بود که زمین براى چهارپایان مى رویانید.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لَمْ تَكُنْ لَهُ زَوْجَةٌ تَفْتِنُهُ، وَ لا وَلَدٌ يَحْزُنُهُ، }}

نه زنى داشت که او را فریفته خود کند، نه فرزندى که او را به غصّه بنشاند،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لا مالٌ يَلْفِتُهُ، وَ لا طَمَعٌ يُذِلُّهُ.
}}

نه ثروتى که او را از آخرت بازدارد، و نه طمعى که او را به خوارى اندازد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: دابَّتُهُ رِجْلاهُ، وَ خادِمُهُ يَداهُ.}}

مرکب او دو پایش، و خدمتکارش دو دستش بود.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَتَأَسَّ بِنَبِيِّكَ الاَْطْيَبِ الاَْطْهَرِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، }}

به پیامبر پاکتر و پاکیزه ترت ـ که درود خدا بر او و آلش باد ـ اقتدا کن،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَاِنَّ فيهِ اُسْوَةً لِمَنْ تَاَسّى، وَ عَزاءً لِمَنْ تَعَزّى،}}

که وجودش براى هرکه بخواهد به او اقتدا کند سرمشق است، و براى آن که تسلّى جوید در زندگى به آن حضرت تسلّى است،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اَحَبُّ الْعِبادِ اِلَى اللّهِ الْمُتَاَسّى بِنَبِيِّهِ، وَالْمُقْتَصُّ لاَِثَرِهِ.}}

و محبوبترین بندگان نزد خدا کسى است که به پیامبر اقتدا کند و قدم جاى قدم او بگذارد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:قَضَمَ الدُّنْيا قَضْماً، وَ لَمْ يُعِرْها طَرْفاً. اَهْضَمُ اَهْلِ الدُّنْيا كَشْحاً، وَ اَخْمَصُهُمْ مِنَ الدُّنْيا بَطْناً. }}

از دنیا به حدّاقل قناعت کرد، و دیده براى تماشاى آن باز نکرد. لاغرترین اهل دنیا، و گرسنه ترین آنان از دنیا بود.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:عُرِضَتْ عَلَيْهِ الدُّنْيا فَاَبى اَنْ يَقْبَلَها،}}

دنیا به او ارائه شد اما از پذیرفتنش امتناع کرد،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ عَلِمَ اَنَّ اللّهَ سُبْحانَهُ اَبْغَضَ شَيْئاً فَاَبْغَضَهُ، }}

چیزى را که دانست خدا دشمن دارد او هم دشمن داشت،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ حَقَّرَ شَيْئاً فَحَقَّرَهُ، وَ صَغَّرَ شَيْئاً فَصَغَّرَهُ.
}}

و هر چه را حق خوار و بى مقدار دانسته بود او هم خوار و بى مقدار دانست، و آنچه را پروردگار کوچک شمرده او هم کوچک شمرد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَ لَوْ لَمْ يَكُنْ فينا اِلاّ حُبُّنا ما اَبْغَضَ اللّهُ وَ رَسُولُهُ، }}

اگر در وجود ما جز محبت آنچه که خدا و رسول دشمن دارند نبود،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ تَعْظيمُنا ما صَغَّرَ اللّهُ وَ رَسُولُهُ لَكَفى بِهِ شِقاقاً لِلّهِ، وَ مُحادَّةً عَنْ اَمْرِ اللّهِ. }}

و بزرگ شمردن آنچه را که خدا و رسول کوچک شمرده اند وجود نداشت، همین براى ستیزگى ما با خدا و سرپیچى ما از فرمانش بس بود.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لَقَدْ كانَ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ يَأْكُلُ عَلَى الاَْرْضِ، وَ يَجْلِسُ جِلْسَةَ الْعَبْدِ،}}

رسول خداـ صلّى اللّه علیه وآله ـ روى زمین غذا مى خورد، و مانند نشستن بندگان مى نشست،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَ يَخْصِفُ بِيَدِهِ نَعْلَهُ، وَ يَرْقَعُ بِيَدِهِ ثَوْبَهُ، وَ يَرْكَبُ الْحِمارَ الْعارِىَ، وَ يُرْدِفُ خَلْفَهُ. }}

و با دست خود پارگى کفشش را مى دوخت، و جامه اش را وصله مى کرد، بر مرکب بى پالان سوار مى شد، و در ردیف خود سوار مى کرد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ يَكُونُ السِّتْرُ عَلى بابِ بَيْتِهِ فَتَكُونُ فيهِ التَّصاويرُ فَيَقُولُ }}

پرده اى همراه با نقش و نگار بر درِ خانه اش آویخته بود، به یکى از همسرانش فرمود:

<hr class="aye-hr">
{{نهج:يا فُلانَةُ ـ لاِِحْدى اَزْواجِهِ ـ غَيِّبيهِ عَنّى فَاِنّى اِذا نَظَرْتُ اِلَيْهِ ذَكَرْتُ الدُّنْيا وَ زَخارِفَها. }}

فلانى! این پرده را از برابر دید من پنهان کن، زیرا وقتى آن را مى بینم دنیا و زر و زیورش را به یاد مى آورم.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَاَعْرَضَ عَنِ الدُّنْيا بِقَلْبِهِ، وَ اَماتَ ذِكْرَها مِنْ نَفْسِهِ، وَ اَحَبَّ اَنْ تَغيبَ زينَتُها عَنْ عَيْنِهِ،}}

با عمق دل از دنیا اعراض کرد، و یاد این سراى فانى را از خاطرش میرانْد، علاقه داشت زر و زینت دنیا از برابر دیده اش مخفى باشد،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:لِكَيْلا يَتَّخِذَ مِنْها رِياشاً، وَ لايَعْتَقِدَها قَراراً، }}

تا از آن جامه زیبا برنگیرد، و باورش نیاید که سراى قرار و آرامش است،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لايَرْجُوَ فيها مُقاماً، فَاَخْرَجَها مِنَ النَّفْسِ،
}}

و امیدى به درنگ در آن نداشته باشد، علاقه به دنیا را از دل بیرون کرد،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اَشْخَصَها عَنِ الْقَلْبِ، وَ غَيَّبَها عَنِ الْبَصَرِ.}}

و از این محل فانى دل برداشت، و از دیده خود پنهان نمود.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ كَذلِكَ مَنْ اَبْغَضَ شَيْئاً اَبْغَضَ اَنْ يَنْظُرَ اِلَيْهِ وَ اَنْ يُذْكَرَ عِنْدَهُ.}}

آرى چنین است کسى که چیزى را دشمن دارد بغض و نفرت دارد که به آن نظر کند و در محضرش از آن یاد شود.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لَقَدْ كانَ فى رَسُولِ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ما يَدُلُّكَ عَلى مَساوِى الدُّنْيا وَ عُيُوبِها،}}

در روش رسول خدا صلّى اللّه علیه وآله حالتى است که تو را به زشتى ها وعیوب دنیا رهنمون است،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: اِذْ جاعَ فيها مَعَ خاصَّتِهِ، وَ زُوِيَتْ عَنْهُ زَخـارِفُهـا مَـعَ عَظيـمِ زُلْفَتِـهِ .}}

زیرا آن حضرت با اهل بیتش دردنیا گرسنه بود، و بامنزلت وتقرب عظیمى که نزد حق داشت زر و زیور دنیا از او دور داشته شده بود.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَلْيَنْظُرْ ناظِرٌ بِعَقْلِهِ:}}

پس دقت کننده با عقلش دقت کند که خداوند با وضعى که براى پیامبرش در برنامه دنیا به وجود آورد

<hr class="aye-hr">
{{نهج: اَكْرَمَ اللّهُ مُحَمَّداً بِذلِكَ اَمْ اَهانَهُ؟
}}

آیا او را اکرام کرد یا به او اهانت روا داشت؟

<hr class="aye-hr">
{{نهج: فَاِنْ قالَ: اَهانَهُ، فَقَدْ كَذَبَ وَ اللّهِ الْعَظيمِ، وَ اَتى بِالاِْفْكِ الْعَظيمِ، }}

اگر بگوید: اهانت کرد، به خداى بزرگ قسم دروغ گفته، و بهتان عظیمى به حق زده;

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اِنْ قالَ: اَكْرَمَهُ، فَلْيَعْلَمْ اَنَّ اللّهَ قَدْ اَهانَ غَيْرَهُ حَيْثُ بَسَطَ الدُّنْيا لَهُ، }}

و اگر بگوید: به او اکرام کرد، پس باید بداند که خداوند غیر حضرتش را با ارزانى داشتن دنیا به او خوار نموده،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ زَواها عَنْ اَقْرَبِ النّاسِ مِنْهُ.}}

و دنیا را از مقرب ترین مردم به درگاهش دور کرده است.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَتَاَسّى مُتَاَسٍّ بِنَبِيِّهِ، وَاقْتَصَّ اَثَرَهُ، وَ وَلَجَ مَوْلِجَهُ،}}

اقتداکننده باید به پیامبرش اقتدا کند، و قدم جاى قدم آن حضرت بگذارد، و هر جا او درآمد درآید،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اِلاّ فَلايَأْمَنِ الْهَلَكَةَ، فَاِنَّ اللّهَ جَعَلَ مُحَمَّداً صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ}}

ورنه از هلاکت امان ندارد، چرا که خداوند محمّد ـ صلّى اللّه علیه وآله ـ

<hr class="aye-hr">
{{نهج:عَلَماً لِلسّاعَةِ، وَ مُبَشِّراً بِالْجَنَّةِ، وَ مُنْذِراً بِالْعُقُوبَةِ.}}

نشانه قیامت، و بشارت دهنده به بهشت، و ترساننده از عقوبت قرار داد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: خَرَجَ مِنَ الدُّنْيا خَميصاً، وَ وَرَدَ الاْخِرَةَ سَليماً.}}

او با شکم گرسنه از دنیا رفت، و با سلامت همه جانبه وارد آخرت شد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: لَمْ يَضَعْ حَجَراً عَلى حَجَر حَتّى مَضى لِسَبيلِهِ، وَ اَجابَ داعِىَ رَبِّهِ.
}}

تا لحظه از دنیا رفتن و اجابت دعوت کننده حق سنگى به روى سنگ نگذاشت.

نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه جلد : 1 صفحه : 159

فرمت PDF

شناسنامه

فهرست