نام کتاب : BOK29716 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 132
اول - نيت است يعنى بايد طواف را با قصد خالص براى خدا بجا آورد.
{a«539» م - a}نيت را لازم نيست به زبان بياورد و لازم نيست به قلب بگذراند بلكه همانكه بنا دارد اين عمل را بجا آورد و با اين بنا بجا آورد كفايت مىكند و به عبارت ديگر نيت در عبادت و كارهاى ديگر در اين جهت فرق ندارد پس همانطور كه انسان با قصد آب مىخورد و راه مىرود عبادت را اگر همانطور بجا آورد با نيت بجا آورده.
{a«540» م - a}بايد عبادت را براى اطاعت خدا بجا آورد و در اين جهت با كارهاى ديگر فرق پيدا مىكند. پس بايد طواف را براى اطاعت خدا بجا آورد.
{a«541» م - a}اگر در بجا آوردن طواف يا ساير اعمال عمره و حج كه عبادى است ريا كند يعنى برا نشان دادن و به رخ ديگرى كشيدن و عمل خود را خوب جلوه دادن بجا آورد طواف او و همينطور هرچه را اينطور بجا آورده باطل است و در اين عمل معصيت خدا را هم كرده است.
{a«542» م - a}ريا بعد از عمل و تمام كردن طواف يا ديگر اعمال باعث بطلان عمل نمىشود.
{a«543» م - a}كفايت مىكند در صحيح بودن عمل آنكه براى خدا بياورد يا براى اطاعت امر خدا يا براى ترس از جهنم يا براى رسيدن به بهشت و ثواب.
{a«544» م - a}اگر در عملى كه براى خدا مىآورد رضاى ديگرى را هم شركت دهد و خالص براى خدا نباشد عمل باطل است.
دوم - آن است كه طاهر باشد از حدث اكبر مثل جنابت و حيض و نفاس و از حدث اصغر يعنى بايد با وضو باشد.
نام کتاب : BOK29716 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 132