نام کتاب : BOK29716 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 201
{a«830» م - a}در سعى مابين صفا و مروه جايز است سواره و بر روى محمل، چه در حال اختيار و چه با عذر لكن راه رفتن افضل است.
{a«831» م - a}طهارت از حدث خبث و ستر عورت در سعى معتبر نيست گرچه احوط مراعات طهارت از حدث است.
{a«832» م - a}واجب است سعى را بعد از طواف و نماز آن بجا آورد و اگر عمدا پيش از آنها بجا آورد بايد بعد از طواف و نماز آن را اعاده كند.
{a«833» م - a}اگر از روى فراموشى مقدم بدارد سعى را بر طواف اقوى آن است كه آن را اعاده كند و همچنين است اگر از روى ندانستن مسأله مقدم بدارد.
{a«834» م - a}واجب است رفتن و برگشتن از راه متعارف باشد، پس اگر از راه غير متعارف به صفا برود يا به مروه برود سعيش باطل است.
{a«835» م - a}اگر بين صفا و مروه را دو طبقه يا چند طبقه كنند و تمام طبقات بين دو كوه باشد. احوط وجوبى سعى از همان راهى است كه از اول متعارف بوده.
{a«836» م - a}اگر طبقه زيرزمينى درست شد و كوه صفا و مروه ريشهدار بود و سعى بين آن دو واقع شد و احوط وجوبى سعى از طبقه روى زمين است.
{a«837» م - a}واجب است در وقت رفتن بطرف مروه متوجه به آنجا و وقت رفتن رو به صفا متوجه به آن باشد، پس اگر عقب عقب برود يا پهلو را به طرف صفا يا مروه كند و برود باطل است، لكن نگاه كردن به چپ و راست بلكه گاهى به پشت سر اشكال ندارد.
نام کتاب : BOK29716 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 201