نام کتاب : BOK29716 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 272
براى آنها سر تراشيدن.
دوم - كسى كه سال اول حج او باشد، كه بايد سر بتراشد.
سوم - كسى كه موى سر خود را به عسل يا «صمغ» يا نحو آن براى رفع شپش و نحو آن چسبانيده باشد بايد سر بتراشد.
چهارم - كسى كه موى خود را جمع كرده و گره زده و درهم پيچيده و بافته است بايد سر بتراشد.
پنجم - خنثاى مشكل اگر از اين سه دسته اخير نباشد بايد تقصير كند و سر را نتراشد.
{a«1121» م - a}اگر خنثاى مشكل از اين سه طايفه باشد، لازم است هم تقصير كند و هم سر بتراشد و بنابر احتياط واجب تقصير را بر حلق مقدم بدارد.
{a«1122» م - a}احتياط آن است كه كسى كه سر را مىتراشد تمامش را بتراشد.
{a«1123» م - a}در تقصير كفايت مىكند مقدار كمى از موى سر يا ريش يا شارب را چيدن به هر نحو و با هر آلت كه باشد، و يا ناخن گرفتن، و بهتر است كه هم مقدارى از مو بگيرد و هم ناخن را بگيرد.
{a«1124» م - a}سر تراشيدن و تقصير چون از عبادات است بايد با نيت خالص از رياء و براى اطاعت خداوند باشد و بدون آن صحيح نيست، و آنچه بايد به آن حلال شود حلال نمىشود.
{a«1125» م - a}جايز است سر را خود انسان بتراشد يا به سلمانى بدهد، و همچنين در تقصير و بايد خودش نيت كند، و بهتر آن است كه سلمانى هم نيت كند.
نام کتاب : BOK29716 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 272