نام کتاب : BOK29716 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 295
سوم - كسى كه در روز دوازدهم كوچ نكرد از منى و غروب شب سيزدهم را درك كرد.
{a«1222» م - a}چند طايفهاند كه واجب نيست در شبهاى يازده و دوازده و سيزدهم در منى بماند:
اول - بيماران و پرستاران آنها، و ديگر كسانى كه براى آنها مشقت داشته باشد ماندن به هر عذرى كه باشد و احتياط آن است كه اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسئله يا بواسطه داشتن عذر مثل بيمارى يا پرستارى، بيتوته در منى را ترك كرد گرچه گناه نكرده ولى يك گوسفند قربانى كند.
دوم - كسانى كه ترس آن دارند كه اگر شب را بمانند مال يا جان آنها در مكه از بين مىرود بشرطى كه مال معتّد به باشد.
سوم - شبانهايى كه احتياج دارد حيوانات آنها به چرانيدن در شب.
چهارم - كسانى كه متكفل آب دادن يا متكفل ساير كارهاى لازم آنها به حجاج هستند در مكه.
پنجم - كسانى كه شب را در مكه بيدار باشند و به عبادت مشغول باشند تا صبح وكار ديگرى جز آن نكنند مگر كارهاى ضرورى از قبيل خوردن و آشاميدن بقدر احتياج و تجديد وضو، و يا كسانى كه طواف خانه خدا را نمودهاند و در عبادات خود باقى ماندهاند سپس از مكه بيرون رفتهاند و از عقبه مدينين گذشته باشند چنين اشخاصى مىتوانند در راه بيتوته نمايند و لازم نيست خود را به منى برسانند.
{a«1223» م - a}كسى كه در احرام عمره تمتع از صيد و زن اجتناب نكرده بايد شب سيزدهم بماند، و اين حكم اختصاص به احرام حج ندارد.
نام کتاب : BOK29716 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 295