اين آيه و اين روايت در اهميت حج و وجوب آن كافى است و روايات بسيارى در اين دو قسمت وارد شده كه اين مختصر، گنجايش ذكر آنها را ندارد و چون كه مستحبات حج بيش از آن است كه در اين رساله بيان شود، لذا به بيان مقدارى از آنها اكتفا كرده و بقيه را به كتب مفصله وا مىگذاريم كه بجا آوردن آنها به اميد ثواب اشكالى ندارد و نظر به اينكه اين مناسك براى فارسىزبانان مىباشد و تكليف آنها عمره و حج تمتع است اكتفا به بيان احكام آنها شد و قبل از شروع در مناسك كه مشتمل است بر دو باب و چند فصل و مسائلى چند، بعضى مسائل و شرايط وجوب حجة الاسلام و بعض مسائل نيابت و وصيت به حج و چند مسائل ديگر بيان نيست.
{a«1» م - a}حجة الاسلام كه حج واجب بر شخص مستطيع است، بيش از يك مرتبه در تمام عمر واجب نيست.
{a«2» م - a}وجوب حج، بر شخص مستطيع فورى است يعنى واجب است در سال اول استطاعت بجا آورد و تأخير آن جايز نيست و ظاهر اين است كه تأخير آن بدون عذر از گناهان كبيره است و در صورت تأخير، واجب است در سال بعد انجام دهد
{a«3» م - a}اگر درك حج، بعد از حصول استطاعت، متوقف بر مقدماتى مثل سفر و تهيه اسباب آن باشد، تحصيل آن واجب است، بهطورى كه در همان سال به حج برسد و در صورتى كه شخص كوتاهى كند و به حج در آن سال نرسد، حج بر او مستقر مىشود كه بايد در هر صورت بعدا به حج برود هر چند استطاعت از بين برود بلكه همچنين است هرگاه متمكن از رفتن با اولين كاروان و قافله بود و نرفت به اعتماد اينكه با تأخير نيز حتما درك خواهد كرد