مثل خانهء مسكونى خواه ملكى باشد يا اجارهاى مناسب باشئون. و اثاث خانه و وسيله سوارى و غير آن در حدى كه مناسب با شأن او باشد و چنانچه عين آنها را ندارد، و نداشتنش حرجى باشد و يا خلاف شئون. پول يا چيزى كه بتواند آنها را تهيه كند، داشته باشد.
{a«17» م - a}اگر ضروريات زندگى يا پول آنها را در حج صرف كند از حجة الاسلام كفايت نمىكند.
{a«18» م - a}كسى كه نياز به ازدواج دارد بصورتيكه ترك آن موجب حرج يا ضرر يا وقوف در حرام باشد. و براى آن پول لازم دارد، در صورتى مستطيع مىشود كه علاوه بر مخارج حج، مصارف ازدواج را هم داشته باشد.
{a«19» م - a}كسى كه از ديگرى طلب دارد، و بقيه شرايط استطاعت را نيز دارا است. اگر وقت طلب او رسيده يا حالّ است و مىتواند بدون واقع شدن در حرج و مشقت، آن را بگيرد ولو با مراجعه به محاكم شرع واجب است مطالبه كند و بگيرد و به حج برود، مگر مديون نتواند بپردازد كه در اين صورت مطالبه جايز نيست و استطاعت حاصل نمىشود و همچنين اگر وقت طلب او نرسيده و مديون بخواهد بپردازد لازم است طلبكار آن را بگيرد و مستطيع مىشود، و نيز اگر طلبكار طلبش را مطالبه نمايد و بدهكار هم مىپردازد و هم چنين اگر بتواند به مقداريكه طلب دارد از كسى ديگر قرض نمايد و بعدا بدهى خود را بپردازد در تمامى اين موارد حج براى او واجب مىشود
{a«20» م - a}اگر غير مستطيع، مصارف حج را قرض كند، و قدرت پرداخت آنرا بدون مشقت بعد از آن داشته باشد حج بر او واجب مىشود و كفايت از حجة الاسلام هم مىكند.