نام کتاب : BOK29721 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 140
شاعر عرب تشبيه مىكند كه وقتى بنا باشد «غُرابْ» يعنى كلاغ پيشاپيش مردم پرواز كند، معلوم است كه آنها را جز به بيابان هلاكت نمىبرد
{S «اِذا كانَ الْغُرابُ دَليلَ قَوْمٍ# سَيهْديهِمْ سَبيلَ الْهالِكينا.»S}
پس اى عزيزان روحانى خودمان را اصلاح كنيم تا از بركت ما جامعه اصلاح شود. {/ظَهَرَ اَلْفَسََادُ فِي اَلْبَرِّ وَ اَلْبَحْرِ بِمََا كَسَبَتْ أَيْدِي اَلنََّاسِ [1]/} حضرت فرمود: مراد از برّ مردم و مراد از بحر علماء هستند.
55 - مباهات خداوند
يا اَباذَرْ! اِنَّ رَبَّكَ عَزَّوَجَلَّ يباهِى الْمَلائِكَةَ بِثَلاثَةِ نَفَرٍ رَجُلٌ فى اَرْضِ قَفْرٍ فَيُؤذِّنَ ثُمَّ يقيمُ ثُمَّ يصَلّى فَيَقُولُ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ أُنْظُرُوا اِلى عَبْدى يصَلّى وَ لا يراهُ اَحَدٌ غَيْرى.
اى اباذر! خداوند به 3 دسته مباهات مىكند؛ بندهاى كه به تنهايى در بيابان است و به هنگام فرا رسيدن نماز، اذان و اقامه مىگويد و نماز بر پا مىدارد آنگاه خداوند به ملائكه مىفرمايد: به بندهء من نگاه كنيد كه مشغول نماز است و هيچ كس غير از من او را در اين بيابان نمىبيند.