نام کتاب : BOK29721 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 143
وَ ما مِنْ مَنْزِلٍ ينْزلُهُ قَوْمٌ اِلاّ وَ اَصْبَحَ ذلِكَ الْمَنْزِلُ يصَلّى عَلَيْهِمْ اَوْ يلْعَنَهُمْ.
اى اباذر! هيچ خانهاى نيست كه قومى در آنجا سكونت مىورزند مگر آنكه آن منزل صبح مىكند يا رحمت مىفرستد بر آن قوم و يا آن قوم را لعنت مىكند.
معلوم است كه اگر اهل عبادت باشيم، درود مىفرستد و اگر كسى گناه كند او را لعنت ميكنند. بايد مواظب باشيم اينها بهترين مدرك براى پروندهء عمل هر انسانى است {/كُلَّ إِنسََانٍ أَلْزَمْنََاهُ طََائِرَهُ فِي عُنُقِهِ [1]/} پروندهء انسان را كه مىآورند، مىبيند تمام پرونده گواهى شده است. اين زمينها امضا كردهاند، اعضاى بدن شهادت دادهاند و اين لعنتها و رحمتها نوشته شده است و كارهاى نيك و گناهان انجام شده، ثبت شده است. شما طلبههاى عزيز وقتى براى درس و تحصيل علوم الهى مىآئيد، زمين و آسمان و ستارگان و درياها بر شما درود مىفرستند و اينها نوشته مىشود؛ شما بايد اين درود و رحمتها را حفظ كنيد و آن را آلوده نكنيد.
57 - گفتگوى زمينها
يا اَباذَرْ! ما مِنْ صَباحٍ وَ لا رَواحٍ اِلاّ وَ بُقاعُ الْاَرْضِ