- مدرسه فقاهت
- کتابخانه مدرسه فقاهت
- کتابخانه تصویری (اصلی)
- کتابخانه اهل سنت
- کتابخانه تصویری (اهل سنت)
- ویکی فقه
- ویکی پرسش
- مدرسه فقاهت
- کتابخانه مدرسه فقاهت
- کتابخانه تصویری (اصلی)
- کتابخانه اهل سنت
- کتابخانه تصویری (اهل سنت)
- ویکی فقه
- ویکی پرسش
|
||||
| نام کتاب : BOK29721 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 155 | ||||
|
اى اباذر! بدان كه خداوند نزد زبان هر گويندهاى است. پس او از خدا بترسد و بداند كه چه مىگويد.
هر كس هر سخنى بگويد، در پيشگاه خدا است. انسان بايد مواظب باشد كه چه مىگويد و چه حرفى مىزند كه فرداى قيامت بتواند، جواب آنها را بدهد. همانطور كه قرآن فرمود {/مََا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلاََّ لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ[1]/} براى هر لفظى رقيب و عتيدى هست انسان بايد بداند كه ملائكه، حرفهاى او را ضبط مىكنند و همه چيز تحت نظارت دقيق باريتعالى است. انسان بايد مواظب باشد كه در پيشگاه خدا حرف خلاف نزند. انسان نبايد زياد حرف بزند حرفهايى كه به دردش نمىخورد و به كارش نمىآيد و جزء فضولات كلامش است. حرفهايى كه به خاطر آن بايد فرداى قيامت بازخواست شود. انسان بايد حرف را وسيله رفع حاجات و نيازهاى خود قرار دهد.
يا اَباذَرْ! أُتْرُكْ فُضُولَ الْكَلامِ وَحَسْبُكَ مِنَ الْكَلامِ ما تَبْلُغُ بِهِ حاجَتَكَ.
بس است از سخن همان مقدار كه حاجتت را برطرف كند، و از زياد سخن گفتن بر حذر باش.
[1] ق/ 18P ـ |
||||
| نام کتاب : BOK29721 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 155 | ||||
|
www.eShia.ir