نام کتاب : BOK29723 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 110
بتواند دست را به زانو بگذارد واين عمل را ركوع مىگويند بلكه اگر اطراف انگشتها به زانو برسد كافى است.
{aمسأله 2-a}احتياط آنست كه دستها را به زانوها بگذارد.
{aمسأله 3-a}در ركوع به احتياط واجب بايد،سه مرتبه{a«سُبْحانَ اللّهِ»a}يا يك مرتبه{a«سُبْحانَ رَبِّيَ العَظيمِ وَبِحَمْدِهِ»a}بگويد و هر ذكرى كفايت نمىكند بلكه درتنگى وقت و در حال ناچارى گفتن يك سبحان اللََّه محل اشكال است پس احتياطاً تسبيح كبير را يكبار بگويد.
{aمسأله 4-a}در ركوع بايد به مقدار ذكر واجب،بدن آرام باشد و در ذكر مستحبّ هم اگر آن را به قصد ذكرى كه براى ركوع دستور دادهاند، بگويد بنابر احتياط واجب،آرام بودن بدن لازم است.
{aمسأله 5-a}اگر پيش از آنكه به مقدار ركوع خم شود و بدن آرام گيرد عمداً ذكر ركوع را بگويد نمازش باطل است.
{aمسأله 6-a}انسان بايد بعد از سربرداشتن از ركوع كاملاً بايستد و سپس به سجده برود و مستحب است در حال ايستاده و در حال آرامى بدن ذكر{aسمع اللََّه لمن حمده a}را بگويد
احكام سجود
{aمسأله 1-a}نمازگزار بايد در هر ركعت از نمازهاى واجب ومستحبّ،بعد ازركوع دو سجده كند وسجده آن است كه پيشانى وكف دو دست و سر دو زانو و سر دو انگشت بزرگ پاها را به زمين بگذارد.
{aمسأله 2-a}اگر پيشانى را عمداً يا سهواً به زمين نگذارد،سجده
نام کتاب : BOK29723 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 110