{aمسأله 2-a}اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت ودستها است وروى آن باز است و آب ريختن روى آن ضرر دارد،چنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد،احتياط واجب آن است كه دست تر بر آن بكشد و احتياط استحبابى آن است كه بعد پارچه پاكى روى آن بگذارد ودست تر را روى پارچه هم بكشد و اگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم نجس است ونميشود آب كشيد،بايد اطراف زخم را به طورى كه در وضو گفته شد،از بالا به پايين بشويد و بنابر احتياط پارچه پاكى روى زخم بگذارد ودست تر روى آن بكشد،و اگر گذاشتن پارچه ممكن نيست بايد اطراف زخم را بشويد و بنابر احتياط استحبابى تيمّم هم بنمايد.
{aمسأله 3-a}اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد،چنانچه باز كردن آن ممكن است وآب هم براى آن ضرر ندارد،بايد باز كند ووضو بگيرد،چه زخم ومانند آن در صورت ودستها باشد يا جلوى سر وروى پاها.
{aمسأله 4-a}اگر نمىشود روى زخم را باز كرد ولى زخم وچيزى كه روى آن گذاشته پاك است ورسانيدن آب بزخم ممكن است وضرر هم ندارد،بايد آب را به روى زخم برساند،و اگر زخم يا چيزى كه روى آن گذاشته نجس است،چنانچه آب كشيدن آن ورساندن آب بروى زخم ممكن باشد،بايد آن را آب بكشد وموقع وضو آب را بزخم برساند و در صورتى كه آب براى زخم ضرر دارد،يا آن كه رساندن آب بروى زخم ممكن نيست،يا زخم نجس است ونميشود آن را آب كشيد،بايد ـ