{aمسأله 3-a}اگر از مردى كه مريض نيست آبى بيرون آيد كه يكى از سه نشانهاى را كه در مسأله پيش گفته شد داشته باشد و نداند نشانههاى ديگر را داشته يا نه،چنانچه استبراء از بول نكرده باشد و وضو هم داشته و رطوبت هم خارج شود وضو لازم است و اگر وضو نداشته باز وضو كفايت مىكند و غسل لازم نيست و چنانچه استبراء از بول نموده باشد با داشتن وضو چيزى براى او لازم نيست و با نداشتن وضو تنها اكتفا بوضوء مىشود امّا اگر استبراء كرده و يقين دارد رطوبتى كه از او خارج شده يا بول است يا منى بايد احتياط كند بجمع بين غسل و وضو.
{aمسأله 4-a}اگر نعوذ باللََّه حيوانى را وطى كند،يعنى با او نزديكى نمايد ومنى از او بيرون آيد غسل تنها كافى است،و اگر منى بيرون نيايد، چنانچه پيش از وطى وضو داشته باز هم غسل تنها كافى است،و اگر وضو نداشته احتياط واجب آن است كه غسل كند،و وضو هم بگيرد.
{aمسأله 5-a}اگر منى از جاى خود حركت كند وبيرون نيايد،يا انسان شك كند كه منى از او بيرون آمده يا نه،غسل بر او واجب نيست.
{aمسأله 6-a}اگر در لباس خود منى ببيند و بداند كه از خود اوست وبراى آن غسل نكرده،بايد غسل كند ونمازهايى را كه يقين دارد،بعد از بيرون آمدن منى خوانده قضا كند،ولى نمازهايى كه احتمال مىدهد، بعد از بيرون آمدن منى خوانده لازم نيست قضا نمايد.